OLÁ A PAIXÃO! EUH…CABEÇAS DE GIZ!
António Paixão (lees Toon Passie). 42 jaar. Politieagent. Of eigenlijk meer verkeersleider. Zo ongeveer de laatste in Portugal. Er waren er honderden, maar ja toen kwamen de verkeerslichten. Cabeças de giz zei de volksmond. Gipshoofd. Vanwege die helm. Dagelijks dirigeert Toon het verkeer op een nog verkeerslichtvrij kruispunt in Lissabon. Zwierig zwaaiend en snerpend fluitend.
Ernst: ‘Hij staat hier bij mij verderop in de straat. Iedereen roept olá a Paixão naar hem. De burgemeester, artiesten en politici die hier in de buurt wonen, groeten hem allemaal als ze langslopen. Voorbijgangsters geven hem een ochtendkus. Of hij maakt even een praatje met eenzame ouderen. Zijn er wel meteen verkeersopstoppingen trouwens. Hij vindt zichzelf meer een sociaal werker dan een agent. ‘
En dus bezocht António vier jaar lang de Sociale Academie die pal naast zijn kruispunt ligt. De studie was mooi in te passen in zijn werk op het kruispunt. Hij is nu afgestudeerd en zo de eerste en enige academisch geschoolde verkeersleider.
Ernst: ‘Ik ben wel eens flink door hem op de vingers getikt. Ik maakte op een nogal Hollandse manier gebruik van mijn recht op voorrang…. Daar doen ze in Portugal niet aan, aan voorrang. Iedereen wuift iedereen door. En dus gaat het allemaal nogal traag in Lissabon.’
Qua verkeersveiligheid staat Portugal met bijna 1000 verkeersdoden (cijfer 2006) in Europa in de middenmoot. En dat is wel eens slechter geweest.
