HOOG, HOOG, HOOG: DE ‘TAKAI’ VAN DE IDEALE JAPANSE MAN SNEUVELEN
Hoog, hoog, hoog. Driewerf hoog. Een hoog salaris, hoge studies en hoog van gestalte. Een Japanse man met deze drie ‘takai’ (hoogten) was ooit de ideale echtgenoot voor de veeleisende Japanse vrouw. Toen het nog goed ging. Nu wil ze alleen nog maar ‘overleven’ en is een man met gewoon een baan goed genoeg.
Toen het eind jaren ‘90 echt slecht ging met de economie in Japan moest de ideale man juist laag scoren. Een laag profiel (je vrouw veel vrijheid laten), een lage afhankelijkheid (je vrouw niet dwingen alleen het huishouden te doen) en een laag risico (een vaste, stabiele baan).
Nu is de economische onzekerheid zo groot dat de criteria alweer veranderd zijn.Vrouwen zoeken nu een huwelijk om te overleven.
Een man met een baan is al goed, want Japanse vrouwen werken vaak parttime en worden slecht betaald. Banen die geen perspectief bieden. Maar ja, veel mannen willen in deze onzekere tijden juist graag een vrouw met een goed inkomen.
Die vrouwen zijn er bijna niet en als ze er al zijn, zijn te onafhankelijk om zich te binden aan een man. Gevolg? Vrouwen vinden geen man en mannen vinden geen vrouw. En zo worden ze dertigers, veertigers en geven het op om een huwelijkspartner te vinden. De mismatch is zo groot dat huwelijksbureaus zich nu richten op de wanhopige ouders. Die brengen ze samen zodat ze onder elkaar het profiel van hun dochters en zonen uitwisselen.
