Alle kinderen in Engeland hebben tenminste twee paar schoenen: het paar dat bij hun school uniform hoort (meestal zwart) en een paar trainers. Daarnaast heeft iedereen wel “Wellington Boots”, vaak worden ze “Wellies” genoemd. Het zijn wat wij regenlaarzen noemen. Meestal zijn ze groen.
Regenlaarzen hebben de naam “Wellington Boots” gekregen door de Hertog van Wellington, een bekende militaire held van de slag bij Waterloo en later de Engelse Eerste Minister.. Hij zorgde ervoor dat zijn soldaten in de oorlog tegen Napoleon goede laarzen hadden .
De originele Wellington Boot kwam tot de knie en had een naad onder de enkel, zodat het net een schoen leek waar een schacht aan vast was gemaakt. Er liepen ook naden aan allebei de zijkanten tot aan de enkel. Aan de bovenkant zat een riem en een gesp om water en modder buiten te houden. De laars was hoger aan de voorkant dan aan de achterkant, om het paardrijden te vergemakkelen.
De originele “Wellington’s” waren vervaardigd van zacht leer, maar tegen het einde van de negentiende eeuw begon de Schotse fabriek “Gates Rubber Company of Schotland” ze na te maken van rubber.
Overigens was het vroeger gebruikelijk dat militaire bevelhebbers zich bezig hielden met het schoeisel van hun manschappen. Zo had je ook de “Napoleon’s” en de “Blucher”
Er zijn verschillende gradaties in de kwaliteit van Wellington Boots. Sommige merken zijn gemaakt van rubber dat is getapt van bomen in de tropen! De beste hebben nog een riem en een gesp aan de bovenkant, maar bij de meeste kinderen zien ze er net zo uit als Hollandse groene regenlaarzen!
Gepost door Sophie vanuit Claygate, Engeland
