Ik wil jullie graag iets vertellen over vliegeren in Thailand.
Elk jaar, in de maanden maart en april, worden er vliegerwedstrijden gehouden in Thailand. Het wordt op die tijd gehouden omdat het dan droog is en er vaak een lekker windje staat.
Jullie vragen je zeker af hoe ze dat dan doen? Nou dat is gewoon heel simpel. Je hebt een mannetjesvlieger (vijfhoekige-vlieger) en een vrouwtjesvlieger (diamantenvorm). Deze vliegers zijn meestal wit. Soms met wat plaatjes erop.
De wedstrijden worden in Bangkok gehouden op het terrein naast de Grand Palace. Je moet wel een goed team hebben om daar aan mee te kunnen doen. Het gaat als volgt. Het is nog wel eens verschillend. Soms is het een mannetjesvlieger tegen een vrouwtjesvlieger en soms is het een hele groep vrouwtjesvliegers.
Het terrein waar de teams op spelen is in tweeën verdeeld. Team 1 probeert een vlieger van team 2 op de grond te krijgen op zijn helft van het terrein. Als dat lukt heeft team 1 gewonnen.
De Thaise kinderen spelen ook met vliegers. Alleen zijn de vliegers dan niet zo groot als de vliegers waar wedstrijd mee wordt gespeeld. Ze zijn heel fel gekleurd. Ze hebben ze in verschillende vormen en maten. Als de kinderen willen gaan vliegeren gaan ze gewoon op een veldje vliegeren.
De Karenkinderen hebben niet genoeg geld om een vlieger te kopen. Daarom maken ze hem maar zelf. Dat doen ze van plastic of van kranten. Het frame maken ze van bamboestokjes. Dat binden ze vast met wat touw. Daarna plakken ze het plastic of de kranten aan het bamboe frame vast. Dan vragen ze wat touw aan hun ouders of gaan ze het kopen. De staart maken ze van hetzelfde materiaal als waar de vlieger van is gemaakt. Dus van krantenpapier of van plastic.
Als er niet veel wind is maken ze soms een vliegtuigje van een blad. Ze
gebruiken het blad van mangobomen ervoor. Dat vouwen ze tot een soort vogel. Dat prikken ze vast met een klein stokje.
Soms maken ze ook wel eens een molentje. Dat maken ze van strippen dun bamboe. Ze vouwen het bamboe tot een molentje en prikken het dan op een stokje. Als het klaar is rollen ze het stokje tussen hun beide handen zodat het molentje gaat draaien en dan laten ze het los. Als het goed is vliegt het dan door de lucht.
Mijn broertje en ik houden heel erg van vliegeren. Maar omdat er niet altijd wind is hebben we een andere oplossing gevonden. We stappen op de fiets en trekken de vlieger vachter ons aan. Dan vliegt hij wel een stukje de lucht in. We moeten wel oppassen dat hij niet in een boom blijft hangen.
In Nederland hebben we ook wel eens gevliegerd. Daar ging hij echt hoog de lucht in.
Toen ik een keer in Chiang Mai aan het vliegeren was viel m’n vlieger op de grond. Op eens kwam er een hond die aan de staart van mijn vlieger begon te ruiken. Ik dacht: als hij er maar niet mee gaat spelen. De eigenaar van de hond pakte een bal en gooide die naar een leeg veldje aan de overkant van de weg. De hond vloog achter de bal aan en rende naar zijn baasje om de bal terug te brengen. Hij was toen afgeleid en ik kon gerust weer verder gaan.
Gepost door Josje vanuit Mie Lee Kie, Thailand
