Reporter Steven woont in Zuid-Afrika. In 2012 is hij met zijn ouders en zijn zus Loes een jaar lang op wereldreis. Volg zijn avonturen rond de wereld op WereldKIDS!
Hoi, ik ben Steven, de broer van Loes, en heb in 2010 over de WK voetbal geschreven. Nu dus mijn verhaaltje hieronder.
Steven (in het groene t-shirt) op de Plaza de Mayo
We zijn nu drie weken in Buenos Aires, en een aantal dingen zijn vreemd voor ons. Heel veel mensen (meer dan in Europa en Afrika) hebben tatoeages en vele mannen hebben lange haren of baarden. Iedereen kust elkaar op de wang. Dat is hoe ze hallo zeggen. Ik moest zelfs mijn tennisleraar, een ober en een taxichauffeur kussen. Het raarste vind ik, dat mannen ook elkaar kussen, dat is heel normaal hier.
Niet veel toeristen
Wat ook gek is voor zo’n grote stad dat bijna niemand Engels spreekt, goed voor ons om Spaans te leren maar wel vreemd en er zijn ook niet veel toeristen. Als je met Argentijnen praat dan beginnen ze vaak over de geschiedenis van hun land. Er zijn zoooooooooo veel verhalen, monumenten, gebouwen en straatnamen en pleinen vernoemd naar beroemde mensen. We zijn begonnen de eerste week met een bezoek aan het Nationaal Museum van de Geschiedenis van Argentinië, het lag direct bij ons op de hoek van onze straat in San Telmo, waar ik altijd voetbal in het park.
Home-schooling
Iedere week voor home-schooling krijgen mijn zus en ik een onderwerp waarvoor we ‘desk research’ moeten doen. Daarna doen we field research. Dat kan zijn een museumbezoek of naar een monument of naar een plein. Vervolgens moeten we een presentatie over het onderwerp geven. Deze week had ik het over de Inca-rijk en cultuur en mijn zus over Eva en Juan Peron.
De geschiedenis van Argentinië
Het is duidelijk wanneer ik rondloop dat er twee zeer belangrijke data in de geschiedenis van Argentinië zijn. Je kunt die terugvinden op de straatnamen en monumenten van heel Buenos Aires.
- Het begin van de Revolution 18-25 Mayo (mei) 1810 met een monument op de plek waar het gebeurde Plaza de Mayo, al eeuwen de plek voor demonstraties en het plein waar de Moeders van de Plaza samen komen.
- 1810-1818, de onafhankelijkheidsoorlog tegen de Spanjaarden.
Grappig hoe dit verhaal lijkt op wat we net op school geleerd hebben over de Boston Tea Party en de Amerikaanse onafhankelijkheid. Ook Argentinië was een kolonie met aan de ene kant de royalisten die trouw wilden blijven aan de koning van Spanje, de heerser van een gebied waarvan Argentinië ook behoorde. En aan de andere kant waren er de patriotten, die waren niet blij met alle belastingen en de regels en wilden onafhankelijkheid. Een oorlog die de patriotten uiteindelijk wonnen in 1818 toen Argentinië onafhankelijk werd.
Museum van de geschiedenis
Het Nationaal Museum van de geschiedenis van Argentinië was interessant. Heel veel schilderijen en echte dingen van het verleden zoals oude vlaggen, oude kaarten en stoelen en potloden en zelfs een oude piano, die ook te zien was op oude schilderijen.
Helaas was er geen uitleg in het Engels - alleen in het Spaans. Hoe dan ook, het was leuk en ik vond de oude kanonnen die stonden buiten het museum stonden het meest interessant, door de vele verschillende vormen. De Bewakers die oppasten waren niet leuk. Ze hadden de hele dag niets doen en wanneer Loes een glas per ongeluk aanraakte begon hij te schreeuwen tegen Loes in het Spaans! Vorige week toen het museum gesloten was en we per ongeluk een bal vanuit het park in de tuin van het Museum schopten wilde de guide de bal niet teruggeven. Gelukkig spreken mijn voetbal vriendjes beter Spaans dus na half uur kregen we de bal terug.
Reporters Steven en Loes met een bewaker
Twee andere meer recente verhalen die een grote rol speelde in Argentinië en die je nog steeds terug ziet in de stad zal ik nu noemen.
De vuile oorlog
De eerste is de Vuile Oorlog (Guerra Sucia 1976-1983) zoals ze dat noemen, toen de militaire regering het land regeerde op een extreem gewelddadige manier. Er zijn duizenden mensen vermist en elke donderdag protesteren de Madres de Plaza de Mayo zoals ze de moeders noemen omdat de meeste vrouwen zijn, op Plaza de Mayo.
Evita Peron museum
De andere periode voorafgaand aan de Vuile Oorlog was die van Juan en Evita Peron. Op 26 juli 2002, 50 jaar na de dood van Evita, is het Evita museum in Buenos Aires geopend. Dit museum bevindt zich in een prachtig oud huis, gebouwd voor de Carabassa familie tijdens het eerste decennium van de 20e eeuw, wat in 1999 Nationaal Historisch monument werd.
Loes voor schilderijen van Juan en Evita Peron
Het Evita Museum maakt deel uit van dé toeristische attractie rondom Plaza Italia in Buenos Aires.
Wat vonden we van het Museum: Het was dus een luxe, groot huis. Er was veel te zien en te leren en veel over zaken waar we over gelezen hadden. Er waren veel mooie jurken en hoeden die Eva Peron gedragen heeft en waren korte originele zwart-wit films over het leven van Evita vanaf haar geboorte tot aan haar dood op haar 33e.
De jurken van Evita Peron en een een borstbeeld
Ook was er veel terug te vinden over wat ze deed voor de arme mensen in het land, de stichtingen die ze daar voor opzette en ook hoe ze zich succesvol inzette voor gelijke rechten voor vrouwen, zoals het vrouwenkiesrecht, wat ook gelukt is. Er waren ook vele prachtige schilderijen van haar. Bij de ingang onder haar schilderijen lagen nog steeds vele bloemen en kaarsen, waaruit blijkt dat ze nog steeds niet vergeten is.
Pink House/Casa Rossada
Het Pink House is in Buenos Aires in het midden van de stad gelegen aan de Plaza de Mayo. Het is het regeringsgebouw. In de afgelopen eeuw vonden vele protesten en de inauguraties van nieuwe presidenten op het plein voor het Casa Rossada, plaats.
Dit gebouw is ook beroemd door de speeches van Juan Peron en de laatste toespraak van Evita Peron voordat ze stierf aan kanker op de leeftijd van 33. We hebben haar kamers gezien die nu door de huidige president Christina Fernandez, die het overnam van haar man, Néstor Kirchner, die 2 jaar geleden overleed. Ze is voor veel vrouwen het voorbeeld en erg actief in mensenrechten, armoedebestrijding en gezondheidszorg.
We hopen dat de president niet al te veel dure spullen draagt als ze Casa Rossada bezoekt want uit een onderzoek door ons bleek dat de beveiliging niet klopte. We stonden in de rij voor de security X ray check en wij waren al door en mijn vader was 2e aan de beurt toen bij zijn cell phone vanuit zijn broekzak in zijn rugzakje deed. Dit legde hij op de band en liep door de security gate en pakte zijn rugzak en weg cell phone!
We hadden vele veiligheidsagenten om ons heen want dit was de veiligste plek van de stad, maar nee dus. We mochten nog de video band bekijken waar de telefoon door mijn vader in het zijvakje van de rugzak werd gedaan en toen op de band werd gelegd. Aan de andere kant was geen camera. Op het politierapport stond: la misteriosa desaparición de Casa Rossada. We zijn blij dat we in het veilige Zuid Afrika wonen!!
Voor de familie wel zo lekker rustig en wordt zelfs gedacht aan een inside job in de familie.
Ik ben ook nog per ongelijk de kamer van de President Christina binnen gelopen toen ze aan het vergaderen was (zie foto). Maar het ging dus om het parlementsgebouw en de geschiedenis.
Hierbij link van onze presentatie die we voor onze school moesten doen:
http://www.slideshare.net/Loesjelindiwe/juan-peron-biographydocx-11216793
http://www.slideshare.net/Loesjelindiwe/top-5-highest-mountains-in-the-world
groeten uit Buenos Aires,
Steven
op 14-02-2012 om 5:44 pm
Hoi Steven,
mooi verhaal, goed geschreven. hoop dat veel mensen het zullen lezen. Het is erg informatief, en de foto’s zijn passen en mooi gemaakt. Veel plezier nog hier.
op 17-02-2012 om 8:52 pm
Hoi manneke,
Leuk geschreven, jullie leren een hoop daar van de juf. Veel plezier en ik blijf jullie volgen.
Knuffels van het thuisfront.