Stephanie woont weer in Nederland

Hallo. ik ben Stephanie en ik heb vijf jaar op Curaçao gewoond en nu ben ik weer terug in Nederland. Hoe het allemaal is gekomen dat we gingen verhuizen?

Toen ik negen was vertelden mijn ouders dat mijn vader voor maximaal vijf jaar op Curaçao kon gaan werken als rechter. Dat vond ik toen meteen al heel erg leuk want Curaçao was toch voor mij wel aan de andere kant van de wereld.

Ik moest dat nog even geheim houden en mocht het pas later zeggen. Mijn vriendinnetjes vonden het natuurlijk allemaal jammer en de familie vond het natuurlijk ook jammer. We vonden het allemaal wel even wennen toen we aankwamen want Curaçao is ontzettend mooi maar er zijn ook heel veel plekken waar er gewoon afval wordt gedumpt.

Mijn vader, mijn zus en ik waren al gauw gewend terwijl mijn moeder er eerst best wel moeite mee had. We hebben heel lang naar een geschikt huis gezocht, maar uiteindelijk hebben we er een gevonden. Op een compound (dus een paar huizen met een hek er omheen) met een zwembad.

Naar school gaan was ook weer even wat anders want we begonnen om kwart over 7 met de lessen en om half een waren we klaar. Dat had natuurlijk ook met de temperatuur te maken; anders is het te vermoeiend.

In de zomervakantie gingen we altijd een maand naar Amerika. Dat was ook geweldig en we hebben ook hele mooie dingen gezien. Nou eigenlijk hebben we vijf hele leuke jaren daar gehad. Voordat we op Curaçao woonden waren we van plan daar drie jaar te blijven. Dat werd vier jaar, daarna 4,5 jaar en uiteindelijk is het het maximale geworden van vijf jaar. En als je vijf jaar daar woont dan raak je er wel aan gehecht.

Ik had intussen twee hele leuke vriendinnen en mijn zus had ook veel vrienden. Ook al wisten we dat we maximaal vijf jaar mochten blijven, was het toch wel een beetje een shock. Vooral toen de verhuizers weer kwamen, dan besef je echt dat het voorbij is.

Ik vond het echt verschrikkelijk om van mijn vriendinnen afscheid te moeten nemen. Gelukkig komen ze wel regelmatig in Nederland maar ik vond het toch jammer. Toen we op Schiphol aankwamen haalde de familie ons op en gingen we tijdelijk in een vakantiehuisje.

Ons eigen huis werd verbouwd en we konden daar veel gaan schilderen. Eigenlijk hebben we niet zoveel gedaan in de zomervakantie en moesten we spoedig weer naar school. Ik zag er heel erg tegen op want ik ging naar een school met 1500 leerlingen en dat was wat anders dan 200 op Curaçao. De eerste dag was echt een ramp want ik miste Curaçao erg.

Gelukkig begon het al snel leuker te worden. Heel veel mensen hebben heel veel ontzag voor je omdat je op Curaçao gewoond hebt en het wordt aan iedereen verteld dat je daar vandaan komt. Dat is echt heel grappig. En bij de aardrijkskundeles ben ik op de meeste plekken al geweest die de leraar op de kaart van Amerika aanwijst.

Het fietsen vind ik heel erg leuk. Je kunt zelf gewoon ergens even naar toe terwijl je op Curaçao altijd met de auto moest worden gebracht. Vrijdag kwam na weken wachten onze inboedel weer ons huis in. Ik moet nog steeds veel dozen uitpakken. Ik denk natuurlijk nog vaak aan Curaçao, maar het is voor mij eigenlijk al weer een beetje ver weg en hier is gewoon weer een hele andere wereld met weer hele andere mensen.

Wij hebben op Curaçao heel erg geleerd om te ontspannen. Mensen doen altijd meteen zo wild als ze bijvoorbeeld in de file staan maar wij denken dan: “Relax”. Wat ik eigenlijk tegen andere kinderen zou willen zeggen die naar een ander land gaan: Ga en ontdek dat de wereld eigenlijk veel groter is. Je zult veel mensen ontmoeten en veel dingen zien die anders zijn dan je gewend bent. Misschien moet je na een paar jaar terug, maar de herinnering zul je altijd bewaren.

Gepost door Stephanie van G vanuit Nederland