Spaans leren

Ik woon in Spanje. In Spanje praat iedereen eigenlijk Spaans, maar overal met andere dialecten. Ik zelf woon in Andalusië, dus wij praten Andalusisch, dat is bijna hetzelfde als het originele Spaans, maar wij spreken bijvoorbeeld de “s” niet uit. Thuis praten we gewoon Nederlands, want mijn vader en moeder kunnen nog niet zo goed Spaans, haha!

In de Spaanse taal gebruik je eigenlijk dezelfde letters als in het Nederlands, maar in Spanje hebben we er nog wat bij, bijvoorbeeld: dubbel “r” (rr), dubbel “l” (ll), en zo`n n met een dakje erop (ñ). Op school krijg ik alle lessen in het Spaans, want ik zit op een echte Spaanse school. In het begin was het wel moeilijk om de taal te leren, maar nu gaat het heel makkelijk! Ik heb hulp gehad in het begin, van een leraar die ook Engels spreekt, dus hij kon me alles goed uitleggen.

Voor de Spanjaarden is Engels heel erg moeilijk, want bijvoorbeeld in Nederland zijn alle films ondertiteld, en in Spanje stoppen ze er allemaal Spaanse stemmen in, dus het Engels voor hen gaat echt veel langzamer! In mijn dorpje, waar ik naar school ga, kun je eigenlijk geen kant op als je geen Spaans spreekt, want echt bijna niemand spreekt daar Engels of een andere taal. In de grotere steden kunnen ze je best wel een beetje verstaan als je Engels spreekt.

Ik kan nu eigenlijk wel goed Spaans, de Spanjaarden verstaan me (bijna) altijd. Als ik niet weet hoe ik iets moet zeggen, vraag ik het gewoon aan m”n hulpleraar. Die leraar is echt super! Hij heet Paco en komt minstens één keer per week bij ons thuis om ons met ons huiswerk te helpen, en dat zie je niet zo vaak in Nederland!

We organiseren ook om de beurt leuke uitstapjes, dan gaan we met hem mee naar de bioscoop, en dan eet hij weer bij ons. Dus aan hem heb ik heel veel gehad, het is ook niet niks als je op een Spaanse school komt, waar niemand Engels spreekt en je zelf alleen maar “hola” en “adios” kan zeggen! Elke dag leer ik weer een paar nieuwe woorden bij.

Gepost door Sophie vanuit Ronda, Spanje