Shyreen woont in Alexandrië

Ik ben Shyreen. Ik ben twaalf jaar oud (bijna 13) en ik ben geboren op 27 juli 1991. Ik ben geboren in Nederland. Maar woon ik al bijna negen jaar in Egypte (Alexandrië). Ik woon hier omdat mijn vader Egyptisch is en hij wil dat wij (ik, mijn zus en mijn twee broers) Arabisch leren spreken. Ik denk dat wanneer ik ga studeren, dat ik terug ga naar Nederland.

Egypte is op zich best een mooi land, maar er is veel vervuiling. Vooral in Cairo is de vervuiling erg sterk, omdat het daar zo druk is. Gelukkig wonen wij tegenover een groot huis met een heel grote tuin met een heleboel bomen. De tuin is ongeveer even groot als een park. De mensen zijn wel heel aardig. Maar ik zou liever in Nederland wonen, denk ik. Het onderwijs in Nederland is ook beter, hier denken ze alleen maar aan studeren.

Ik zit op een gewone half Arabische, half Engelse school en die heet Elnasr Girls College. Het bijzondere aan mijn school is dat die heel oud is. De school is in 1935 opgericht! Wat ook heel speciaal is, dat mijn school klassen heeft vanaf groep 1 tot en met de laatste klas van de middelbare school! Je hoeft niet van school te veranderen na groep 8. Mijn school heeft ongeveer 4000 (!) kinderen en ze zijn allemaal meisjes. Het stomme is dat we een schooluniform moeten dragen. Ik zit trouwens in de eerste klas van de middelbare school.

Arabisch is een hele moeilijke taal. Ik kan het nu wel praten, maar het heeft me heel veel moeite gekost. Het moeilijkste is dat het geschreven Arabisch anders is dan het gesproken Arabisch. Dus wat ik op school krijg, kan ik niet op straat gebruiken, dat is wel heel lastig. Ik spreek Arabisch, Engels en Nederlands. Nederlands praat ik met mijn moeder en ik beschouw het als mijn eerste taal, Engels is mijn tweede taal. Als ik Arabisch praat met mijn vader, gooi ik er altijd wel wat Nederlandse woordjes tussendoor.

Mijn beste vriendin is Egyptisch; ze heeft ook een tijd in Saudi-Arabië gewoond. Het makkelijkste aan haar is dat ze goed Engels kan. Al mijn andere vriendinnen zijn gewoon Egyptisch. In de klas van mijn beste vriendin zit ook een Nederlands meisje, met haar trek ik ook veel op.

In Egypte is het heel erg warm, vooral in de zomer, waarin het niet regent. In de woestijn kan het wel 50 graden worden. Wat ik jammer vind, is dat het nooit sneewt hier. Egypte heeft maar twee seizoenen: zomer en winter.

Mijn hobbies zijn tekenen, zwemmen, lezen, klimmen en toetjes maken. Klimmen kan ik hier niet doen, want ze hebben geen klimwanden hier. Tekenen is mijn favoriete hobby. Ik heb er al een paar prijzen mee gewonnen. Ik zwem vier keer per week en doe mee aan wedstrijden.

Als ik naar Nederland ga, dan zoek ik Lola op, dat is mijn beste vriendin in Nederland. We gaan altijd zwemmen en klimmen. Ik ga ook drop kopen en pindakaas. Drop kan je hier jammer genoeg niet krijgen. Ik ga ook naar de snoepwinkel Jamin om snoep te kopen.Als ik in Nederland zou wonen, zou ik mijn vriendinnen en de aardige Egyptenaren missen.

Als je buitenlands lijkt, dan spreken kinderen je voortdurend aan in gebroken Engels. Dat kan knap irritant zijn, maar dat moet je gewoon negeren.

Gepost door Shyreen vanuit Alexandrië, Egypte