Hier in Thailand worden best veel talen gesproken. In het zuiden, tegen Maleisië aan, wordt Maleis gesproken. In het noordoosten wordt er weer Isaan gesproken en in het noorden noorder-Thais.
Centraal-Thais is de taal die door heel Thailand wordt gesproken. Deze taal wordt ook wel de volkstaal genoemd. Dit is ook de taal die op de scholen wordt geleerd. Die valt nog niet mee om te leren en dan heb ik het nog niet eens over de 72 talen die door de minderheidsgroepen gesproken worden!
Ik spreek zelf de stammentaal Pwo Karen. De tonen goed uitspreken, vind ik erg moeilijk. Ik heb me wel eens vergist. Op een dag moest ik even wat komkommers gaan kopen voor de rauwkost. Toen ik bij de winkel kwam, zocht ik even naar de komkommers, maar ik kon ze niet vinden. Ik besloot toen maar om het te vragen. Omdat ik het woord op de verkeerde toonhoogte uitsprak, dacht de winkelier dat ik om drinken vroeg. Het duurde even, voordat ik het opgaf. Ik ben de komkommers toen bij een ander winkeltje iets verder op gaan halen. Daar kon ik ze aanwijzen. Later moest ik er best wel om lachen.
In de stad heb ik niks aan mijn Pwo Karen. Ik moet hier Thais kunnen praten als ik iets wil doen. Bijvoorbeeld, als ik naar de markt ga of naar een klein winkeltje dan red ik me wel in het Thais. Toch zijn er ook heel veel dingen die ergens in het Engels staan aangeduid. Het komt extra veel voor bij de grote winkels zoals Makro en Lotus. Thais kan ik niet lezen of schrijven. Dat komt omdat het een heel ander alfabet is. Heel veel winkeltjes, hier in Chiang Mai, zijn van de Chinezen, maar de meeste stoffen winkels zijn van Indiërs. Die mensen spreken Thais, maar onder elkaar spreken ze hun moedertaal.
Gepost door Josje vanuit Mie Lee Kie, Thailand
