Een echte Italiaanse snack bestaat eigenlijk niet. Normaal eet je een zak chips tussendoor. Als je in Italië een snackbar binnenstapt, hoef je geen frikandel of kroket te verwachten. In de Italiaanse snackbars kan je alleen maar warme, belegde broodjes krijgen. Maar wat je wel tot de snacks kan rekenen is: de pizza. Niet zo’n grote ronde, gemaakt door de beroemde pizzabakkers, maar gewoon een puntje pizza.
Meestal is het een gewone pizza Margherita, gemaakt met tomaten, mozzarella en soms ook ham of salami. Het deeg van de bodem verschilt echter per bakker.
Pizza wordt hier veel gegeten, zowel als avondeten als snack tussendoor. Je kan ze ’s avonds of ’s middags uit een restaurant halen of gewoon in het restaurant eten. Vaak wordt hier na sporten ook pizza gegeten.
Pizza kan je krijgen in een bar, in een restaurant en soms ook op straat. In de herfst kan je overal op straat bij tentjes gepofte kastanjes kopen.
Ik vind pizza heerlijk, maar er zijn heel veel verschillenden. Napolitana, Zola e Mela, Cuatro stagioni en nog veel meer. Allemaal hebben ze een andere smaak en ingredienten. Allemaal hebben ze toch 2 ingredienten gemeen, tomaat en mozzarellakaas. Je hebt ook “witte” pizza’s, die hebben geen tomaat.
Mijn favoriete pizza is een specialiteit van deze streek: de Zola e Mela. Hij is gemaakt van gorgonzolakaas, mozzarella en appel, wat een aparte maar lekkere smaak geeft.
Gepost door Anoek vanuit Bardello, Italië
op 06-01-2010 om 12:26 am
hebben we in nederland toch ook, maar dat heet thuisbezorgd.nl