Hier op Curaçao is de officiële taal Nederlands. De voertaal is Papiaments.Het is ontstaan uit het Spaans, Nederlands, Portugees, Engels, Frans en een beetje Afrikaans.
Waarschijnlijk is het Papiaments een mengtaal van veel talen en is het in de 17e eeuw ontstaan, dankzij verschillende volkeren die toen naar Curaçao kwamen. Ik vind het knap dat ze hier veel talen kunnen spreken. Vaak is dat Papiaments, Nederlands, Spaans en Engels.
Ik spreek zelf geen Papiaments. Ik leer op school wel Spaans, wat veel op Papiaments lijkt. Thuis spreek ik gewoon Nederlands. Mijn moeder heeft wel eens een dag dat ze de hele dag Engels praat, omdat we dat moeten leren. Het Papiaments heeft veel i-klanken. Verder zijn de letters gewoon hetzelfde. Ik kan me wel verstaanbaar maken omdat ik nu zelf ook al veel talen aan het leren ben namelijk: Engels, Frans en Spaans.
Ik heb ook al wel eens een misverstand gehad een tijdje geleden. Een scheldwoord hier voor blanke mensen is “macamba”. Een keer zei iemand dat tegen mij. Ik dacht: “Wat zegt die nou opeens?” Mijn ouders zeiden later dat hij het waarschijnlijk wel goed bedoelde. Toen ik er later bij na dacht, bedacht ik me dat die man het wel met een glimlach zei. Dus “macamba” is niet altijd een scheldwoord. Het hangt er gewoon vanaf hoe het gezegd wordt.
Gepost door Stephanie vanuit Curaçao
