In Bangkok bij de Nederlandse Ambassade vieren ze Sinterklaasfeest met een echte Sint en Piet. Maar daar gaan wij nooit heen omdat het 750 kilometer weg is van waar we wonen. Dat negen uren rijden in de auto.
Thuis op school maken we elk jaar weer werkjes over Sinterklaas. Dat vinden we ontzettend leuk. Vorig jaar heb ik samen met mijn broertje een stoomboot van dozen gemaakt. Vanaf de mast die we hadden gemaakt tot aan de voorkant van de boot en de achterkant hing een touwtje met vlaggetjes eraan. Het leek net op de echte pakjesboot 12.
Elk jaar opnieuw komen de Sinterklaasboeken uit de kast. Daar lezen we uit als we in de vuurplaatskamer zitten of als we naar bed gaan. Dat vinden we altijd heel leuk. We kijken ook wel eens naar video’s van Sinterklaas van de laatste jaren. Helaas is dit keer onze videorecorder nog steeds stuk. Hij is al drie weken weg voor reparatie. Dat vinden we best jammer.
Onze schoen zetten we ook elk jaar weer. Als we in het dorp zijn zetten we onze schoen bij de droogkast. Maar als we in de stad zijn moeten we altijd even kijken waar we ze neer zetten. De wortels voor het paard kopen we altijd in de stad. Het hooi moeten we altijd in een rijstveld of zo zoeken.
We zijn nu in de stad omdat we boodschappen moeten doen en andere dingen moeten regelen. Maar de boeken zijn ook mee. Daar lezen we nu heel vaak uit. We zingen ook liedjes. Soms speelt mijn moeder mee op de blokfluit. Dat vinden we zo leuk. Maar m’n broertje vindt het nog wel moeilijk om op toon te zingen. Hij gelooft ook nog een beetje in Sinterklaas en Zwarte Piet.
Daarom zit hij de laatste dagen helemaal in de zenuwen. M’n broertje en ik zijn samen net nog even op de web geweest. Dat vinden we altijd zo leuk. Maar nu helemaal omdat het over Sinterklaas is.
Dit jaar hebben we voor het eerst van ons leven lootjes getrokken. We vinden het wel heel erg spannend. Want we moeten een surprise maken en een gedicht bedenken. Ik heb mijn vader getrokken. Ik denk dat ik een organizer ga maken van dozen. Dat komt omdat hij altijd op zijn organizer dingen onthoudt. Ik denk dat ik in die organizer een aanwijzing stop waarop staat waar zijn kadootje ligt. Ik hoop dat we het allemaal op tijd klaar kunnen krijgen voor pakjesavond.
We weten nog niet precies wanneer we het houden. Maar in ieder geval na 5 december. Dat komt omdat we 4 december in de stad moeten zijn om naar de tandarts te gaan. Wij willen pakjesavond bij het houtvuur in het dorp vieren. Dat willen we omdat we dat veel gezelliger vinden dan in de stad. In het dorp is het kouder en daarom steken we altijd het houtvuur aan.
M’n vader is altijd heel erg slim en snel en weet altijd de zak met pakjes voor de deur te krijgen zonder dat we het merken. Dan roepen we: “Papa, papa, de pakjes zijn gekomen”. Dan komt hij van de wc of uit kantoor.
Pepernoten eten we ook. Nederlandse mensen die komen brengen ze mee of ze worden opgestuurd.
We bakken ook wel eens zelf speculaas. Soms lukt het, maar meestal lukt het niet. Maar het is altijd verrukkelijk. Dat komt omdat we het in ons land niet kunnen kopen. Maar chocolademunten kun je hier wel kopen. We drinken ook wel warme chocolademelk of anijsmelk. Dat is ook een hele traktatie. Want de anijsblokjes komen uit Nederland.
Chocoladeletters krijgen we opgestuurd uit Nederland. Maar ze komen niet altijd op tijd. Soms komen ze in januari of februari pas aan. Dit jaar hebben we ze op tijd omdat iemand uit Nederland ze voor ons heeft meegebracht. Diezelfde persoon heeft ook wel twee zakken vol pepernoten voor ons meegenomen. Die liggen in het dorp te wachten op pakjesavond.
Gepost door Josje vanuit Chiang Mai, Thailand
