In 2004, kwam er een grote orkaan naar Aruba. Dit is heel raar, want normaal gaan de orkanen naar het bovenste gedeelte van het Caraïbisch gebied, en Aruba ligt in het zuidelijke gedeelte.
Zodra het duidelijk was dat Ivan niet naar het noorden afboog, maar nog steeds richting Aruba kwam, gingen de mensen zich voorbereiden. Ze plakten speciaal plakband op de ruiten zodat als de ruiten braken ze niet uit elkaar gingen, ze maakten planken voor de ramen, en zorgden ervoor dat er geen losse dingen meer buiten lagen.
Wij zorgden ook dat er geen dingen buiten lagen die konden gaan vliegen. Mijn vader kocht hout waarmee we de ramen konden beschermen. We bedachten ook waar we het veiligst zouden kunnen zitten. De veiligste plek is een plek zonder ramen en waar geen los dak boven is.
We verdeelden de taken voor als het echt dreigend werd. Dan zouden we weinig tijd hebben en moesten we dus zorgen dat er bepaalde dingen waren, zoals flessen water. Dat werd mijn taak. Aruba heeft een hele tijd in spanning gezeten. Er werd bedacht waar er shelters zouden komen voor de mensen die hun huizen zouden verliezen, want Aruba is niet gebouwd op orkanen.
Orkaan Ivan ging net boven Aruba langs. Toen hij vlak boven Aruba was, was hij een categorie 5. De sterkste orkaan die ooit gemeten was. Er was een heel dorpje ondergelopen, Madiki, omdat het onder de zeespiegel ligt. Er werden allerlei inzamelingsacties gedaan. We hebben 1.000.000 florin (Arubaanse munteenheid) ingezameld en ook 1.000.000 florin gekregen van de Nederlandse regering.
Gepost door Sary vanuit Aruba
