Maxine woont in Singapore

Mijn naam is Maxine en ik woon in Singapore, mijn hobby’s zijn: toneelspelen, piano, meisjes-voetbal en ik vind hockey ook heel erg leuk.

Wat ik best raar vind van Singapore, is dat het maar één stad heeft: Singapore. Dus als iemand vraagt: “waar kom je vandaan uit Singapore?” Dan zeg ik: ‘Singapore’. Best raar dus…

Ik ben nu net 12 jaar, sinds 14 oktober! Ik zit in de eerste van de middelbare. Mijn Favoriete kleur is groen denk ik. Ik heb nu dan ook felgroene tenen! wij hebben een hele lieve puppy, het is een zwarte labrador van vier maanden oud.

Ik ben geboren in Den Haag. Ik heb daar niet zo heel erg lang gewoond, want toen mijn broertje geboren werd (wij schelen 10,5 maanden), zijn we vertrokken we naar de Bahama’s. Ik kan me daar niet zo veel van herinneren.
Daarna kwamen we na 2,5 jaar weer terug naar Nederland. Toen woonde ik in Den Bosch.
Daar heb ik in twee verschillende huizen gewoond. Toen ben ik naar Vught verhuisd, daar heb ik het langste gewoond: 3,5 jaar. Ik heb nog steeds veel contact met mijn hartsvriendin die daar woont.

Toen ben ik naar Indonesië verhuisd, daar heb ik 2,5 jaar gewoond, en als je de huurhuizen meetelt, heb ik in twee huizen gewoond. Toen ben ik weer naar Nederland verhuisd, naar Bilthoven. Daar heb ik twee jaar gewoond. Ik heb daar (weer huurhuizen meetellend) in twee huizen gewoond. Toen zijn we naar Singapore verhuisd, en daar heb ik weer in twee verschillende huizen gewoond.
Ik tel de Huurhuizen mee, omdat je daar toch ook moet naar verhuizen met al je spullen? Dat waren dus alle huizen en plekken.
Ik moet telkens verhuizen door het werk van mijn vader.

Ik vind verhuizen best leuk, maar het afscheid nemen is stom. Wat ik wel leuk vind, is dat je dan vaak wat interessanter wordt bekeken omdat je niet de hele tijd in hetzelfde huis hebt gewoond.
Ik ben nu zo gewend om te verhuizen dat ik na twee jaar alweer denk van: “Ik wil best wel weer eens ergens anders wonen!” Het leukste plekje was toch wel in Nederland, Bilthoven. Daar zat ik in een hele leuke klas.

Ik zou liever in Nederland willen wonen, omdat ik de drop en kaas heel erg mis… haha, en mijn familie natuurlijk! Wat ik niet zo leuk vind aan Singapore is dat ik de hele tijd Engels moet praten op school. Dat is best vermoeiend. En dat er strenge wetten zijn. Wat ik wel leuk vind, is dat er zoveel verschillende mensen en rassen zijn, en dat iedereen daaraan gewend is. Ik weet nog niet hoelang ik hier blijf wonen, dat weet ik nooit, misschien wel zes jaar. Ik weet niet.

De voordelen van in veel landen te hebben gewoond, is dat ik veel over andere culturen leer. Dat is best leuk. Het aanpassen is niet zo heel erg moeilijk want ik ben telkens in Azië. En dat lijkt best wel op elkaar, alleen zat ik eerst op een Nederlandse school in Indonesië, en nu op een Internationale school in Singapore.

Ik heb vaak heimwee naar Nederland en naar mijn vriendinnen. Het is toch wel lastig dat niemand even naar je toe komt om je te feliciteren op je verjaardag. Dan sturen ze wel een e-mail, maar dat is toch anders.

Ik spreek drie talen: Indonesisch (niet echt meer), Nederlands en Engels. En een beetje “Singlish” (Singaporees Engels), maar dat telt niet mee als een echte taal geloof ik.

Ik heb nu wel een aantal vrienden hier. Maar die zijn heel anders en ze begrijpen je grapjes vaak niet omdat ze andere humor hebben.
Het is wel makkelijk om nieuwe vrienden te maken in het buitenland omdat zij vaak hetzelfde (veel verhuizen) hebben meegemaakt.
Maar de vriendschappen die je maakt zijn toch anders, als mensen weten dat je weer gaat verhuizen.

Ik houd nog wel contact met een aantal vrienden, alleen mijn beste vriendin emailt niet zo vaak meer met me, dat vind ik wel jammer.
Ik sta vaak in het middelpunt in Nederland omdat ik verhalen weet te vertellen over verschillende landen. Zij gaan naar een gewone middelbare school, maar ik naar een internationale, dat vinden ze dan best speciaal.

Iedereen in Nederland had het over naar welke middelbare school ze zouden gaan. Ik had mijn nieuwe school nog nooit gezien, ik kon dus niet meepraten. Dan gingen ze het rijtje af zovan: “Naar welke school ga jij?”, en dan kwamen ze bij mij en dan keken ze me echt zo aan van: “Ach… zielig voor je!” Terwijl ik het juist probeer te vergeten en er een gezellige tijd van probeer te maken.

Het is niet leuk om steeds afscheid te nemen, maar als je een afscheids avond hebt, dan gaan we niet allemaal zitten janken, want die laatste avond blijft in je herinnering, en dan heb je een paar stelletje huilebalken in je hoofd! Dan kun je beter een gezellige avond hebben vind ik.

Ik zit nu op het UWC of SEA (United World College of South-East Asia). Het is een internationale school met veel kinderen uit andere landen.
Ik ga meestal weg aan het eind van het jaar, dus het verhuizen is niet zo moeilijk. Maar afscheid nemen zelf blijft lastig.
Ik ben eerst naar een Nederlandstalige school geweest. Ik heb Nederlands gewoon net zoals andere kinderen geleerd, van mijn ouders.

Wij gaan na Singapore weer verhuizen. Waarschijnlijk weer naar Nederland. Dat is wel ok, want ik mis de drop heeeeeel erg en de kaas ook, en mijn familie.
Maar ik denk dat, als ik later groot ben, wel weer ga verhuizen, omdat ik er nu zo aan gewend ben. En ik vind al die nieuwe dingen beleven best leuk.

Nou dit was het!

Gepost door Maxine vanuit Singapore