Hallo, ik ben Marijn. Ik ben 10 jaar geleden geboren in IJsselmuiden in Nederland. Vroeger woonde ik in Woudrichem, maar sinds een jaar woon ik in Huancayo, een stad in het Andesgebergte van Peru samen met mijn vader en moeder en twee broers en een zusje.
Mijn vader en moeder werken hier om arme mensen te helpen. Ze organiseren kinderdagverblijven en helpen met projecten voor kerken. We blijven hier nog vier jaar wonen. Het is voor het eerst dat we in het buitenland wonen.
Ik vind het heel bijzonder om hier te wonen, maar soms is het ook wel eens vervelend dat je zo opvalt. Ik heb lichtblond haar en alle mensen hebben hier zwart haar. Iedereen vindt ons dus heel mooi en dat is vervelend. Als je door de stad loopt roepen ze vaak: “Hé gringa!” (= buitenlander).
Ik zit op de duurste school van de stad. De school heet het Colegio Andino. De kinderen op school zijn erg rijk en verwend. Wij vinden dat niet zo leuk en daarom zijn mijn ouders op zoek naar een andere school waar we volgend jaar heen gaan.
We moeten een schooluniform aan naar school: een grijs jasje met een rood met grijs geblokte rok. We hebben veel huiswerk en net als op de middelbare school verschillende leraren.
Toen we hier kwamen wonen verstond ik nog geen Spaans maar nu ken ik de taal heel goed. Soms vergeet ik zelfs Nederlandse woorden.
Ik zit hier niet op sport. Eerst zat ik op capoeira samen met mijn broers en zusje, maar ik vind het niet meer zo leuk. Ik wil heel graag op saxofoonles.
Volgend jaar in de zomervakantie gaan we naar Nederland. We willen graag naar het muziekfestival waar mijn vader directeur van was in Nederland en op bezoek bij familie en vrienden. Ik heb heel veel nieuwe neefjes en nichtjes gekregen sinds we in Peru wonen en die heb ik nog nooit gezien. Ook heb ik heel veel zin om naar Woudrichem te gaan en iedereen weer terug te zien en naar het strandje te gaan. En natuurlijk om te fietsen, want dat kun je hier niet in Huancayo, veel te gevaarlijk.
Als ik nu terug zou gaan naar Nederland zou ik de gekleurde sokken en sjaals missen, die de mensen hier dragen. Maar ook de kleine busjes waarmee je de hele stad doorreist. En tenslotte het Peruaanse eten. Eerst vond ik het niet zo lekker maar ik denk nu dat ik het zou missen als we terug zouden gaan naar Nederland.
Gepost door Marijn vanuit Huancayo, Peru
op 17-10-2007 om 3:17 pm
heey dat is leuk dat je daar woont.. ik ben al 2 keer op vakantie gesweest
in peru(lima) omdat mijn familie daar woont. en ook ben ik in machu pichu geweest dat was heel mooi.
en ik vindt het heel leuk dat je, je verhaal met andere deelt.