Ik wil even een verhaaltje vertellen van wat er van de week hier bij mij in het dorp gebeurd is. Terwijl ik mijn huiswerk aan het maken was, hoorde ik ineens allemaal mensen heel druk praten. Toen ik naar buiten liep, zag ik nog net iemand een stok pakken en heel hard wegrennen. Ik vroeg aan een mevrouw wat er aan de hand was. Zij vertelde me dat er een hondsdolle hond gesignaleerd was!
Ik rende de berg op en zag allemaal mannen mannen met stokken en staven in de hand achter de hond aan rennen. Sommige mensen pakten zelfs hun geweer.
Na een half uur kwamen de eerste mannen terug, helemaal bezweet en uitgeput. Ze vertelden dat ze gefaald hadden, de hond was de rijstvelden ingerend.
Na nog weer een uur kwam onze buurman terug met de koeien.
Hij gaat iedere dag op stap om de koeien ergens buiten het dorp te laten grazen. Hij vertelde dat hij een paar van de mannen was tegengekomen. Toen de buurman wist waar het om ging greep hij zijn katapult. Hij wenkte de mannen en schoot op de hond. Raak, maar de hond liep nog steeds. Na drie keer te hebben geschoten was de hond dood.
In het begin van de achtervolging had de hond ook andere honden gebeten. Onze bovenbuurvrouw heeft nu bij haar hond de puntjes van de oren afgesneden. Volgens haar zal de hond nu geen hondsdolheid krijgen.
Er wordt nu bijna iedere dag wel op zijn minst een hond doodgemaakt.
Gelukkig zijn er bij ons in het dorp nog geen mensen gebeten. Dat is wel in een ander dorp gebeurd en daar is een oude man gestorven aan hondsdolheid.
De ziekte wordt verspreid doordat de honden die met de koeienhoeders meegaan elkaar ergens in het bos ontmoeten en elkaar dan bijten.
De mensen hier in het dorp zeggen dat het meer dan dertig jaar geleden is dat er zulke erge hondsdolheid geheerst heeft.
Gepost door Josje vanuit Mie Lee Kie, Thailand
