Aan het einde van de achtste eeuw Had een verschrikkelijk monster zijn woonplaats in Banyoles gevonden. Hij zag er niet uit. Als hij liep dreunden zijn voetstappen. Met zijn adem kon hij verschrikkelijke ziektes overbrengen en andere rampen. Ze zeiden dat hij hele kuddes schapen opat.
Alle mensen van om Banyoles heen, kwamen binnen de stadsmuren. Maar iedere nacht verdween er iemand uit de stad. Toen Karel de Grote dat te weten kwam, stuurde hij een klein leger er op af. Maar ze werden, alleen door de adem, gedood. Karel de Grote ging er toen zelf met zijn hele leger op af.
Van wat er daarna is gebeurd zijn twee versies:
Die van de geschiedenis schrijvers, betaald door Karel de Grote, die zeiden dat geen van beiden hadden gewonnen. En die van de mensen van ‘El Lió’, die zeiden dat het leger was weggevlucht.
Toen er al meer dan honderd mensen waren verdwenen, gingen ze hulp halen bij de monnik Mer. Toen die terug kwam, liep het monster achter hem, alsof hij een kalfje was.
Iemand in het publiek zei:
“Nu hij getemd is, kunnen we hem doden! Dit beest doet niks, hij eet planten!! En de verdwenen mensen?Die werken voor Karel de Grote! En de kuddes schapen die hij heeft opgegeten? Karel de Grote en zijn koks, weten er meer van!”
Gepost door Koen vanuit Lloret de Mar, Spanje
