WK voetbal, Olympische Spelen, de Tour de France, de WereldKIDS reporters zaten de afgelopen jaren altijd op de voorste rij bij grote sportevenementen.
Fotobijschrift: Met de klok mee van linksboven: Naomi-Esmée bij de Tour de France. Jacqueline op de tribune bij de Olympische Spelen in Athene. Steven bij het WK van 2010. Merel in Oman doet mee aan de hockeyclinic van het Nederlands dames hockeyelftal
Toen Naomi-Esmée vorig jaar hoorde dat de Tour de France op nog geen 10 kilometer bij haar huis vandaan langs zou komen, aarzelde ze geen moment. Dat konden ze natuurlijk niet missen! ‘Daar stonden we dan, te wachten in de regen, terwijl het in Zuid-Frankrijk bijna nooit regent. Toen ze eindelijk kwamen, was het niets anders dan ‘klik’, ‘klik’, ‘klik’, een paar foto’s en dan waren ze allemaal al weer voorbij. Zo hard dat die gaan! Daarom zijn de foto’s een beetje wazig. Maar het is natuurlijk wel stoer dat je aan iedereen kunt vertellen!’
De Olympische Spelen in Athene van 2004 waren de eerste waar WereldKIDS bij was. Jacqueline en Errikos, onze correspondenten in Athene, deden verslag. Ook Eduard (standplaats Georgië) was erbij in Athene. Hij ging naar het worstelen: ‘Toen we een keer naar het worstelen aan het kijken waren, zat er een man van een ander land naast ons en hij had een zwarte tas. Er zaten allemaal briefjes van honderd dollar in! Die ging hij gebruiken om de scheidsrechter om te kopen, dat weet ik bijna zeker! Dat vind ik niet eerlijk.’
In januari 2008 ging het Nederlandse dames hockeyteam naar Oman, om te oefenen voor de Olympische Spelen van Beijing later dat jaar. Merel: ‘Het was in Nederland te koud om te trainen, dus kwamen ze hier. Ze hebben wat wedstrijden gespeeld in het grote stadion in Muscat. Het was erg leuk. De dames spelen heel goed en slaan keihard! Voor de kinderen die hier op hockey zitten, was er een clinic georganiseerd. Dat is een soort training. Ook dat was erg leuk. Het allerleukste was natuurlijk dat ik Fatima in het echt heb ontmoet! Ik heb haar handtekening gevraagd en gekregen!’
Van het Wereldkampioenschap voetbal in 2010 in Zuid-Afrika werd uitgebreid verslag gedaan door Steven. Hij woont in Zuid-Afrika en had tickets voor verschillende wedstrijden van Oranje. Voor de finale had hij helaas geen kaartje, die zag hij op tv. ‘Ik moest huilen omdat ze verloren hadden. Ik ben gaan slapen en ik vond het nog niet leuk dat Robben had gemist.’
Dit jaar is Steven er weer bij. Hij is een jaar lang op wereldreis met zijn zus en zijn ouders en doet daarbij alle continenten aan. Ze zijn ‘toevallig’ in Polen en Oekraïne tijdens het EK en als de Olympische Spelen beginnen, zijn ze in London.
