Ik heet Fleur en ben 13 jaar. Ik heb 3,5 jaar in Oman gewoond.
Het verschil tussen Nederland en Oman is groot. Om te beginnen de temperatuur. In Oman is het ’s zomers soms wel 50 C° en in de winter nog steeds 25 C°. Dan is het in Nederland een heel stuk kouder!
Waarom naar Oman? Zal je je misschien afvragen. Nou dat ligt min of meer aan mijn vaders werk. Hij kreeg de opdracht om daar voor 3,5 jaar te werken. En ja hoor, natuurlijk wij gingen gezellig mee. Dus na een tijdje waren alle koffers ingepakt en konden we vertrekken.
Het was moeilijk om alles achter te laten. Maar zo jong als ik was (zes jaar), dacht ik: drie jaar is zo voorbij en kan ik weer naar oma toe. Dat is het zo’n beetje. Afscheid was moeilijk en ik nam natuurlijk mijn baby-born mee. Het was eigenlijk wel een droevige gebeurtenis, maar dat merk je niet zo als zesjarige.
Oman was voor ons net een vakantieland met veel stranden, zwembaden en lekker weer. Er zijn heel andere dieren, zoals dromedarissen, gekleurde vissen, super grote spinnen en linxen.
Het was erg droog en er waren woestijnen en bergen, maar op sommige plekken was het best een groen paradijs.
In Oman wonen Arabieren. De vrouwen zijn helemaal gesluierd en de mannen lopen rond in dishdashen (een soort witte of lichtkleurige jurk). Ze houden geiten en kamelen. Er was dan ook vaak markt waar je die beesten kon kopen.
Oman is een geweldig land. Maar, ik had natuurlijk geen 3,5 jaar vakantie! Ik moest ook naar school.
School was heel anders dan hier in Nederland. Ik zat op een internationale Britse school. Je werd opgehaald en weer naar huis gebracht met een schoolbus. Het gebouw was reusachtig en wit geverfd.
Je moest een uniform aan: de meisjes een jurkje en de jongens een wit bloesje en een blauw broekje. Je moest ook zwarte schoenen hebben. Binnen was altijd de airco aan en er was zelfs een zwembad.
We werden heel netjes en streng opgevoed. Je werd ook echt een tutje. Na 3,5 jaar op die school gingen we weer terug naar Nederland.
Het was wel even wennen in Nederland. Ik kon weer naar mijn oma’s en opa wanneer ik wilde. Het was wel kouder en natter en de school was anders. Het gebouw was kleiner en de klassen waren groter. Ik kreeg veel belangstelling de eerste week. Maar na een een paar weken werd ik een buitenstaander, een raar iemand van ver weg.
Ik werd gepest en durfde niks terug te doen omdat ik verlegen was en streng opgevoed. Het deed vreselijk pijn, ik liet niks merken. Dat deed nooit iemand. Door een vriendinnetje ben ik door dat jaar heen gekomen. Ik was daar heel blij mee.
Het gaat nu heel goed en ik sta sterk in mijn schoenen. Ik scheld hard terug als het nodig is en heb een eigen mening. Ik zit ook op de middelbare nu en kan makkelijk vrienden maken.
Gepost door Fleur vanuit Nederland
