Feest van de watergodin

Loi Krathong is een feest in november, waarbij de Thaise mensen offers brengen aan de godin van het water en de lucht.

Tijdens het feest Loi Krathong vieren de mensen dat de watergodin, Mae Kongkha, vier maanden geleden de moesson heeft gestuurd. Ook heeft deze godin ervoor gezorgd dat de rijstvelden onder water staan. De boeren hebben maandenlang gezwoegd om een goede oogst te krijgen. De godin wordt daarom geprezen.

Bij volle maan plaatsen de Thai miljoenen kleine bootjes op rivieren in de hoop dat hun zonde van het vervuilen van de rivier en de lucht vergeven zal worden. Het feest is vernoemd naar de handelingen tijdens het offerfeest: “Loi” betekent drijven en “Krathong” is de benaming van de bootjes. De kleine bootjes worden van bananenboomstammen gemaakt en versierd met bananenbladeren en bloemen. Ze maken de krathongs in verschillende vormen zoals een lotusbloem en soms in de vorm van een drakenboot. In het bootje plaatst men een brandende kaars, met daarbij bloesem, wierookstokjes en muntstukken, en vaak ook een stukje pinangnoot.

Al dagen voordat het feest begint, hoor je waar je ook bent het liedje “Loi Loi Krathong” op de radio of televisie. Je hoort het lied zelfs in supermarkten! De mensen gaan ook naar de tempel om goede daden te doen. Dan gaan ze met één of twee auto’s naar de tempel. Op een auto zitten dan mannen met drums, gongs en chings. Het is net een klein orkest. Het is leuk om te zien, alleen vind ik het niet zo interessant meer. Ik heb het ook al wel vaker gezien en meegemaakt. Maar als je het nog nooit hebt gezien, is het heel speciaal. De mensen dansen ook op die muziek. De oorsprong van de muziek weet ik niet zeker. Ik vind het wel leuk om naar te kijken, maar als ik de muziek alleen hoor, vind ik er niets aan. Deze muziek hoort altijd bij Boeddhistische tempelfeesten.

Eén avond in de week van het feest is er een optocht en in die optocht lopen allemaal mensen naast mooi versierde wagens en dansers. Een drummer begeleidt vrijwel altijd de optocht. Hij doet dat niet alleen, er zijn twee mannen nodig om de grote ronde drum te dragen. Er zijn dan ook veel dansende “katheus” (mannen die verkleed zijn als vrouw).

Tijdens Loi Krathong is er ook zwaarddansen. Als de vrouwen dansen, zwaaien ze zwierig met hun armen. Af en toe dragen ze dan ook kaarsen. Dat is niet ze gemakkelijk en vooral niet als je weet wat voor kleren ze dan aan hebben. Het is wel heel leuk om naar te kijken. Tijdens de tocht komt de stoet langs een jury. Dan wordt er bepaald wie de mooiste wagen heeft.

Het hoogtepunt van het feest is het uitzetten van de krathongs. Er wordt dan heel veel vuurwerk afgeschoten. Het is dan een beetje te vergelijken met nieuwjaar in Nederland. Een groot verschil met Nederland is dat tijdens Loi Krathong drie of vier dagen en nachten achterelkaar vuurwerk wordt afgestoken. Ook worden er ’s avonds nog eens grote lampionnen de lucht in gelaten. Echt vreemd! Maar wel helemaal te gek!

Gepost door Josje vanuit Chiang Mai, Thailand

0 reacties op “Feest van de watergodin”

Geef je reactie