Faye woont in Frankrijk

Mijn naam is Faye (spreek je uit als Fee). Ik ben net twaalf jaar geworden. Ik woonde vroeger in Amsterdam, waar ik ook geboren ben. Nu woon ik in Frankrijk in een heel klein dorp (erg rustig) dat La Haye heet. Dat is wel heel raar, opeens van zo’n grote stad naar een piepklein plattelandsdorpje.

Ik woon hier bijna een jaar en ik ben dus al erg gewend hier, maar soms mis ik Nederland nog wel. Ik denk eerlijk gezegd dat ik hier wel blijf wonen tot mijn school af is, misschien wel ons hele leven, maar je weet het nooit.
Ik ben hier sinds mijn vierde jaar elke vakantie geweest. Een paar jaar geleden gingen mijn ouders en hele goeie vrienden op zoek naar een vakantiehuis. Toen zijn we hier een zomer geweest, en daarna besloten mijn ouders om er echt te gaan wonen, want ze waren niet zo heel gelukkig in Nederland.

Ik heb eigenlijk mijn hele leven in Amsterdam gewoond dus had ik echte hele goeie vrienden (die komen hier gelukkig bijna elke vakantie). Dus was het heel moeilijk om ineens te gaan verhuizen en dan ook nog een naar een ander land, dat was best wel even slikken.
Nu heb ik veel vrienden, maar in het begin niet. Toen zat ik op een dorpsschooltje en werd ik heel erg gepest. Dat vond ik echt niet leuk. Nu is het een stuk beter omdat ik op de middelbare school zit in de eerste klas. Ik heb nu drie vaste vriendinnen en het is gewoon een veel leukere school. Ik denk niet dat ik nu nog naar Nederland terug zou verhuizen als ik de kans had, omdat ik hier zo gewend ben.En ik zou dit huis voor geen geld willen missen en mijn vriendinnen komen bijna elke vakantie hiernaar toe.

Ik zit op de Julie-Victoire-Daubi school in Bains le Bains, dat is een kwartiertje rijden vanaf hier. Vroeger ging ik altijd met de schoolbus, maar je moet dan een uur eerder opstaan, dus brengt en haalt mijn vader me elke dag.
De school zelf is best groot. Hij heeft vier verdiepingen en heel veel zalen. De kantine zit in een ander gebouw. We eten elke dag warm in de kantine. Woensdag hebben we altijd vrij maar zaterdagochtend moeten we ook naar school. De vakanties zijn hier ook anders.

Ik spreek nog geen vloeiend Frans, maar het wordt elke dag beter. Ik kan wel gesprekken voeren. De uitspraken zijn erg moeilijk en de accenten zoals é en è of een hoedje ^ zoals bij het woord ‘même’. Ik krijg daarom ook bijles op school.
Ik heb niet echt hobby’s of een sport, maar ik ga hier best vaak met een vriendin paardrijden. En ik ben een ‘goth’. Ik koop mijn spullen altijd in Epinal, dat is een stad die niet zo ver weg is en waar ze een ‘gothicwinkel’ hebben.

Ik ben laatst zes weken naar Nederland geweest en daar heb ik bij mijn allerbeste vriendinnen geslapen en het best leuk gehad. Dat was de eerste keer weer dat ik in Nederland kwam sinds een jaar.
In het begin miste ik mijn school heel erg, nu is dat een stuk minder. Wat ik wel jammer vind is dat ik niet meer zomaar naar een winkel kan lopen. Dan moet ik wachten tot we boodschappen gaan doen, dat is wel jammer. Maar ik stap soms gewoon op mijn fiets en dan rijd ik met mijn vriendinnen van dorp naar dorp, bijvoorbeeld met picknickspullen. Dan kijken we in de bossen of we een leuk plekje vinden.

Tips voor kinderen die ook naar een ander land gaan verhuizen:
Als je in het begin op je nieuwe school komt vinden ze je allemaal heel interessant, maar na een maand ben je helemaal normaal en hoor je gewoon bij de rest. Je moet je niet zo veel aantrekken van de kinderen die je stom vinden omdat je de taal niet spreekt. En als je soms een keer verdrietig bent moet je gewoon bedenken: over een jaar zit ik hier met een groep vrienden en spreek ik de taal helemaal.

gepost door Faye vanuit La Haye, Frankrijk