Eten op de grond

In het dorp (Mie Lee Kie is een Karen dorp in het noord-westen van Thailand) is het normaal om van een mie lee te eten. Dat is een groot, zwart bord van bamboe ingesmeerd met lakker. ‘Lakker’ is een soort hars van een boom. Als je dat ergens op smeert dan wordt het waterdicht en kan er geen vocht meer doorheen.

In het midden van zo’n mie lee staan schaaltjes met gerechten voor bij de rijst. De rijst ligt daar omheen. De wat oudere mensen eten met hun handen. De jongere generatie eet met een Chinese lepel

Zo’n mie lee staat op de grond en daar gaan de mensen om heen zitten. De meeste mannen zitten in kleermakerszit. De vrouwen zitten meestal met hun benen naast zich en de rokken netjes eroverheen getrokken. De Karenmensen kunnen wel met z’n tienen om zo’n mie lee heen zitten. Maar wij kunnen er maar met z’n zessen omheen zitten.

Een normaal karen gezin eet meestal drie keer per dag rijst. Als een Karen-kind naar school gaat neemt het altijd een bakje met rijst mee en een leeg bakje. Op school wordt er door een paar moeders gekookt. In dat legen bakje krijgen ze dan een soepje wat de deze vrouwen gekookt hebben.
Een Karen houdt erg van pepers. In 1 zo’n gerecht gaan minstens dertig pepers. Dat is wel erg pittig, maar daar houden ze van.
De Karen eten ook kikkers. Die roosteren ze dan boven een vuur en stampen ze dan fijn door de pepers.

Ze eten ook vis. De vis kopen ze van de Thaise mensen. Soms vangen ze ook zelf vis in een rivier dichtbij of in de rijstvelden. Dat zijn maar kleine visjes die ze ook door de pepers heen stampen.

De Karen eten ook buideldiertjes en eekhoorntjes. Maar die zijn er niet zoveel meer. Kameleons eten ze ook. Die schieten ze dood met een katapult. Ze gebruiken steentjes in een katapult. Die schieten ze dan tegen de kop van de kameleon. Dan vallen ze dood uit de boom. Maar die heb ik nog nooit geproefd.

Ze eten ook hond. Ze eten ook slangen. De ene pakt hem dan bij de kop en de andere pakt hem bij de staart. En zo draaien ze hem rond boven een vuurtje.

Ze eten soms ook wel muizen of ratten. Die vangen ze dan in het rijstveld. Wij hadden ook eens een keer een grote muis in de kast. Toen hebben we gevraagd of de Karenmensen hem wilden vangen. Eén van de jongens trok zijn shirt uit en de muis rende onder zijn T-shirt en toen pakte hij hem met zijn handen. Toen hebben ze hem gelijk opgegeten. Soms eten ze ook mieren en larven. Die vind ik best lekker.

Als één van de kinderen jarig is hebben ze vaak kikkerdril of pompoensoep. Kikkerdril is een sagogerecht met kokosnotenmelk. Ik vind dat heel erg lekker. Vroeger vierden de mensen hun verjaardag niet. Dat is pas begonnen toen de televisie in het dorp kwam. Pompoensoep is stukjes pompoen gekookt in kokosnotenmelk. Dat is ook erg lekker.

Varkens, koeien en kippen eten ze als er geofferd wordt aan de boze geesten. Dat is een feestmaal in de familie.

Als er een bruiloft is koken zo ook speciale gerechten. Dan is het pas echt feest. Het hele dorp komt dan helpen met het eten koken en het hele dorp eet er van mee. Dan brengen ze het eten rond in emmers die ze dragen aan een bamboe stok die over hun schouder heen hangt. Ieder huis krijgt twee schaaltjes eten. Dat zijn dan twee soorten. Het ene schaaltje is gekookte rijst met varkensvlees. Het andere schaaltje is geroosterde rijst met varkensvlees. En natuurlijk met héééél veel pepers.

Met karen nieuwjaar is er ook feest. Dat heet ‘Aang Lee Kauw’. Dat feest wordt niet in elk dorp op dezelfde datum gevierd. De geesten hoofdman van een dorp bepaald wanneer dat wordt gevierd. Het is altijd vlak voordat men de rijst gaat planten. Dan wordt er kleefrijst gegeten die ze in grote bladeren rollen. Door die kleefrijst zitten ook nog bonen. Ze stomen het gaar. Het is erg lekker als je het met suiker eet.

Ze stampen dan ook rijst fijn in een rijststamper. En daar maken ze een soort klevende rijsttaart van. Er zit kokosnoot in en een soort bruine suiker overheen. Als het nog vers is, nog warm, dan is het heerlijk. Ze eten dan ook Kokea. Dat zijn hele grote stukken kroepoek.
Probeer de gerechten maar eens. Maar vergeet niet dan ook op de grond te zitten als je het gaat eten.

Gepost door Josje vanuit Mie Lee Kie, Thailand