Eten in Zwitserland

Zwitsers eten vaak twee keer per dag warm. ’s Middags de hoofdmaaltijd en ’s avonds ook nog macaroni, rijstebrij of griesmeelpudding.

Een bekend Zwitsers gerecht is Rösti (geraspte en gebakken aardappel). Rösti is nu ook in Nederland overal kant-en-klaar te koop. En kaasfondue is ook bekend natuurlijk. Verder eten Zwitsers heel veel sla, bijna bij iedere maaltijd.

Iets wat ze hier eten, maar dat echt heel erg vies is, is Kutteln (spreek uit: ‘koeteln’). Kutteln is pens, oftewel de maag van de koe.
En Blutwurst (bloedworst) is ook echt smerig. Die is niet zoals in Nederland, maar hij moet sappig zijn, een beetje drillerig. Als je er met de vork in prikt moet het bloed er uit spuiten. Gelukkig eet ik helemaal geen vlees.

Op vrijdag kun je bij de bakker of de supermarkt Waehe kopen. Een soort vlaai met zoete (pruimen, kersen, rabarber, appel) of hartige (kaas, kaas en uien, groente, paddenstoelen) vulling. Dat heeft iets met de katholieke kerk te maken: dat je op vrijdag geen vlees mag eten. Net zoals ze in Nederland wel zeggen dat vrijdag ‘visdag’ is.

Op zondag bij het ontbijt is er Zopf (een gevlochten witbrood) en voor de warme maaltijd eten ze Geschwellti mit Milchkaffee, in de schil gekookte aardappelen met ‘koffie verkeerd’ en met verschillende soorten kaas, een stukje boter en soms ook met peer of jam.

Een typisch Zwitsers toetje is Vermicelle. Het ziet eruit als volkoren spaghetti en je eet het met slagroom. Het is gemaakt van kastanjepuree. Als je het in een restaurant eet, moet je er veel voor betalen, maar thuis kun je het makkelijk zelf maken.

Snackbars zoals in Nederland, zie je hier niet. Soms kun je wel op de markt patat kopen. Je krijgt er altijd tomatenketchup op. Ze hebben bijna nooit mayonaise.
Op de markt zijn er bij kraampjes twee verschillende soorten worst van de gril te koop: Bratwurst (spreek uit als ‘braadwoerst’) en Cervela. Cervela ziet er een beetje uit als rookworst. Je krijgt er mosterd en een snee brood bij.

In de herfst en de winter zijn er op straat heisse Maroni -kraampjes. Die staan vaak bij de treinstations. Ze hebben speciale grote zwarte pannen. Onderin zitten de gloeiende kolen en op een rooster poffen ze de kastanjes.
Daar kun je dan een zakje van kopen. Je kunt er lekker je handen aan warmen. Gepofte kastanjes smaken een beetje naar zoetige aardappel.

Als iemand jarig is deelt die op school altijd een Schoggistengel (een chocoladereepje in de vorm van een stengel) en een Weggli (een zacht wit glimmend broodje. Wij noemen die ‘billenbroodjes’ omdat er in het midden een gleuf zit) uit. Wel een beetje saai, vind ik.
Op verjaardagen eten ze meestal Schoggichueche (chocoladecake) of Rüeblichueche (worteltjescake).

Op 6 januari kun je bij de bakker of supermarkt een driekoningenbrood kopen. Het is een groot rond brood van broodbolletjes die aan elkaar gebakken zijn en daar doen ze een beetje suiker op. Je krijgt er een papieren gouden kroontje bij, want in een van die bolletjes zit een plastic poppetje, de koning en als je hem in je broodje vindt, mag je de hele dag de kroon op en wordt je verwend.

Met carnaval zijn er Fasnachts-chüechli (carnavalskoekjes), grote platte ronde knapperige koeken, in olie gebakken, en geserveerd met poedersuiker.
Met Pasen eten de Zwitsers Oschterchüechli (paaskoekjes), een deeggebakje met een soort vanillepudding met rozijntjes.

Gepost door Dieuwke vanuit Wetzikon, Zwitserland