“KANGAROE” staat op het schoolbord van de Nederlandse School in Sydney, Australië. WereldKIDS ging op bezoek. Fijn dat iemand vast de naam van de school op het bord heeft geschreven. Of niet? Het eerste dat juf Hanneke zegt is: “Jongens, wie weet hoe je ‘kangaroe’ wel schrijft? Juist, kanGOEroe.” De les is begonnen!
Alle 21 kinderen zitten in een kring. De jongste leerling is 4, de oudste 11. Sommige kinderen komen direct uit hun gewone school naar de Nederlandse les. Ze hebben hun schooluniform nog aan. “Dat is wel vervelend”, vindt Tim (10). “Ik hou niet zo van een uniform.”
“Wie heeft iets meegemaakt deze week?”, vraagt juf Hanneke. Anne vertelt dat ze deze week op haar Australische school klassenleider is. “Dan mag ik vooraan in de rij staan.” Wiebeke is naar de oordokter geweest. Het was niet helemaal goed, maar “ik heb wel 2 stickers gekregen”, vertelt ze. Daarna wordt de groep in tweeën verdeeld: de oudste kinderen gaan werken uit het Taaljournaal met Hanneke. Les 22 was huiswerk. Jelle (10) vindt er niks aan: “Die invuloefeningen zijn echt stom.”
Gelukkig is het al snel pauze. En in de pauze krijgt iedereen koekjes. Niet omdat iemand jarig is of er iets gevierd moet worden, maar gewoon. Net als altijd. Wat een luxe! Sommige kinderen verdwijnen in het klimrek, anderen zitten te smoezen op een muurtje en een paar meiden spelen een typisch Nederlands spelletje. “Schipper mag ik over varen, ja of nee? Moet ik dan ook geld betalen, ja of nee?”, klinkt het uit volle borst.
Binnen zitten Tim en Jeffrey ingespannen met de tong uit de mond te tekenen. Ze willen liever niet gestoord worden, maar - vooruit - heel snel leggen ze uit wat ze doen. “We maken Yu-gi-oh kaarten”, vertelt Tim. “Dat is een tekenfilm op tv en er zijn ook spelkaarten van. Maar die zijn heel duur, daarom maken we ze zelf. Sommige monsters die ik teken, komen ook voor in de tekenfilm. Maar ik verzin ze ook zelf. Ik heb net een Sharpeyed Dragon gemaakt.” Jeffrey werkt aan een ‘Stinger’: “Dit is een aanvaller. Elk monster heeft bepaalde eigenschappen. Deze kan snijden en krabben.”
Na de pauze is het tijd voor een spreekbeurt. Lisa gaat voor de klas zitten en vertelt over honden. “Honden zijn mijn lievelingsdieren”, legt ze uit. “In Nederland hadden we een hond: Madonna. Hij is vernoemd naar de zangeres, want hij ‘zong’ altijd om eten te krijgen. Madonna was een vuilnisbakkenras. Dat betekent dat je niet weet wie de papa en mama zijn. Vlak voordat we naar Australië verhuisden, is Madonna overleden. Hij kreeg een slaapprik, omdat hij verlamd was.”
Aan het eind van de spreekbeurt heeft juf Hanneke nog een moeilijke vraag. “Is 1 hondenjaar gelijk aan 7 mensenjaren?”. De juf denkt van wel, de rest van de klas van niet. Wie heeft gelijk? Tim en Remko krijgen als huiswerk deze vraag op te zoeken op internet. Helaas weet WereldKIDS het antwoord nog steeds niet, want de les was afgelopen en het bezoek aan de ‘Kangoeroe’ in Sydney ook!
Gepost door Lies Rubingh (redactie)
