Hallo allemaal, deze keer ga ik jullie vertellen wat de Tweede Wereldoorlog heeft betekend voor Thailand.
Thailand zelf is niet betrokken geweest bij de Tweede Wereldoorlog. 9 mei 1941 hebben Thailand en Japan een vredesverdrag gesloten. Dat betekende dus dat er geen oorlog was maar dat de Japanners wel op Thais grondgebied mochten komen. Op 5 december 1941 kwamen de eerste Japanse troepen in Thailand aan.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog is hier in Thailand de Brug over de rivier de Kwai gebouwd. Die brug is geen brug voor verkeer maar voor een trein. Tegenwoordig rijdt er nog steeds een trein. Maar het is niet dezelfde brug van toen. Want in de oorlog is deze brug ook gebombardeerd. Maar ze hebben de brug weer gerepareerd. De brug van vroeger was van hout en de brug van nu is van ijzer.
Japan had Birma veroverd. Ze wilden een kortere weg naar Rangoon. Want tot nu toe gebruikte ze de zeeroute van Singapore. Omdat er nog geen weg was wilde ze een spoorlijn aanleggen. Hiervoor hebben ze Britse, Nederlandse, Australische en Amerikaanse oorlogsgevangenen gebruikt. Ook werkten er veel Aziaten aan mee.
De spoorlijn moest aangelegd worden in het oerwoud. Het was een heuvelachtig gebied en het was een heel slecht klimaat om in te werken. De temperatuur was heel hoog en het was er heel vochtig. Er waren geen verpleegposten of ziekenhuizen in de buurt. Er waren ook helemaal geen medicijnen. Er was heel weinig eten en het voedsel was er nog slecht ook. Het was heel zwaar werk. Ze begonnen aan twee kanten aan de spoorlijn te werken. De ene kant in Birma, de andere kant in Thailand.
De spoorlijn werd 400 kilometer lang. In 12 maanden was de spoorlijn klaar. Maar in die twaalf maanden stierf ook 1 op de 5 mannen die er aan gewerkt hebben. De krijgsgevangenen die het hebben overleefd werden eind 1943-begin 1944 teruggestuurd naar Singapore.
In Thailand zijn er drie ere begraafplaatsen. Daar liggen allemaal mensen begraven die dood zijn gegaan tijdens de bouw van de spoorweg. Niet alle mensen die daar zijn gestorven zijn weer terug gevonden. Maar van die mensen hebben ze alleen hun naam op een grote steen staan. Ook zijn er mensen van wie ze de namen niet weten maar van wie ze wel de lichamen hebben gevonden. Die liggen allemaal bij elkaar begraven.
Er waren 15.000 Nederlandse krijgsgevangenen die hier gewerkt hebben aan de spoorlijn. Van die 15.000 zijn er 2.530 gestorven en liggen hier begraven. Niet lang geleden zijn we daar nog geweest. We waren op zoek naar de begraafplaats van een oom van een van onze vrienden uit Indonesië. Daar hebben we toen foto”s van genomen en opgestuurd. Onze vrienden wonen nu in Nederland en zijn nog nooit op deze begraafplaats geweest.
De meeste doden zijn gevallen onder de Aziaten, 80.000 mensen. Dat waren vooral Thaise en Birmese mensen. Heel veel Thaise mensen hebben met gevaar voor eigen leven de krijgsgevangen geholpen. Ze brachten eten en ook wel medicijnen.
Gepost door Josje vanuit Mie Lee Kie, Thailand
op 28-03-2009 om 9:12 am
Hey! Daar zijn we januari 2009 met onze klas op schoolreis geweest. Alleen wel vervelend dat we er een moeilijk opstel over moesten schrijven. Maar verder zijn we ook gaan kamperen in Kanchanaburi.
op 11-03-2010 om 6:26 pm
De spoorlijn is niet in 12 maanden gebouwd maar in 16 maanden gebouwd.
Ik ben daar geweest in de zomer vakantie en ben nu bezig met een PO voor geschiedenis over dit onderwerp in alle bronnen die gebruik is te lezen dat de spoorlijn in 16 maanden is gebouwd zelfs in het boekje die ik in Thailand kreeg.
Bovendien heeft mijn opa aan deze spoorlijn gewerkt en in het kamp gezeten in Kanchanaburi
op 05-07-2010 om 6:43 pm
Dag Victor, ik heb net je stukje gelezen. Ik zoek gegevens over mijn vader Leendert van Marion, KNIL officier, die geboren is op 17 febr. 1913 in Den Haag.
Weet jij misschien iets van hem af. Hij heeft na een bombardement op zee door Amerikanen ook eerst 2 weken in de Moulmein gevangenis gezeten. Ben jij misschien ergens zijn naam tegen gekomen? Hij heeft tijdens W II aan de Birma spoorweg gewerkt en na de bevrijding nog de leiding van een kamp bij Bangkok op zich genomen.
Dank je wel, Vrouwke van Marion, Wassenaar
op 06-07-2010 om 1:04 pm
Dag Marion,
Ik ben helaas deze naam niet tegen gekomen.
Ik zou is proberen om informatie zoeken bij het nationaal archief in Den Haag.
Het is sowieso vrij moeilijk om goeie informatie te vinden.
Succes!
Groeten Victor
op 26-10-2010 om 4:32 pm
hallo!
Ik doe mijn profiel werkstuk over de Birmaspoorlijn en ik zou aan victor willen vragen of hij misschien mij zijn informatie/werkstuk zou willen sturen om daar informatie uit te halen. Alles is welkom!
op 28-10-2010 om 5:52 pm
I k heb respect voor al deze de mensen die dit hebben over leeft
Waar onder mij vader.
OFFERBEEK JACOBUS.M. RANG NR 6O723
ONDER ZIJ KAMERADEN HAD HIJ DE BIJ NAAM SUNNY BOY.
Hij is nu overleden in het jaar 2001.
Geboren in Klaten ( Ned Ind )
10 december 1923
GROETJES
op 16-02-2011 om 2:59 pm
hallo
ik heb zeker respeckt voor dit ik ben er deze zomer geweest en ook
bij het eindpunt the dead real way super gaaf er was nog een stukje
waar niemant geweest was en nog een spijker lag en wat gereedschap
een stukje het oerwoud in
op 19-05-2011 om 2:02 pm
heey,
ik moet ook een soort werkstuk maken over de Birmaspoorlijn en ik had een vraag of iemand weet of er een interview is met iemand die er heeft gewerkt!
groeten Madelief
op 10-12-2011 om 3:04 pm
wij zijn ook hier naartoe geweest in de zomervakantie en nu moet ik me werkstuk er over houden. hierdoor ben ik een stuk verder gekomen bedankt!
op 30-12-2011 om 11:09 am
wij zijn er ook heen geweest en ik doe mijn spreekbeurt er over weet iemand nog een goede website?
op 12-01-2012 om 4:19 pm
ik ben er ook geweest en zelfs op geweest!!
daarna zijn we nog naar de begraafplaats van de birmaspoorlijn en die was vet maar dan ook vet groot!!
op 24-01-2012 om 5:16 pm
weet iemand hoeveel totalen dode er zijn gevallen?:(
op 19-04-2012 om 11:59 am
Ik hou mijn verslag over de Birma spoorlijn. Weet iemand hoeveel doden er in totaal zijn gevallen ?
Ik ben er ook in de Zomervakantie geweest.
xo” Simone
op 09-08-2012 om 1:01 am
Ik heb een paar boeken “over de Hel van Birma” en een 3-delige serie over de oorlog van Indonesien / Thailand, mijn vader heeft daar aan de Birma spoor gewerkt.
Waarom vragen jullie die overlevende in ‘Bronbeek’ in Arnhem.
Als er tenminste nog overlevende zijn.
Of kijk in t Internet, naar een Verenigingen “Madjoe”.
Daar zijn ex-knil Militairen lid