Charlotte woont in New Jersey

Charlotte is 8 jaar en woont sinds acht maanden in New Jersey in de Verenigde Staten. Daarvoor leefde ze in Chili. “Dat komt omdat mijn vader rond de wereld gaat”, legt ze uit. “Elke vier jaar heeft hij zijn werk af en dan verhuizen we naar een andere plaats. “

“Ik heb al in Cyprus, Nederland en Chili gewoond. Zo zie je steeds andere kinderen en merk je hoe het is om in een ander land te wonen.” Het leukst vond Charlotte Chili. “Ik zat op een internationale school, bij een Belgisch meisje in de klas. Het was altijd heel heet en iedereen had een eigen zwembad. Wij ook.”

De Chileense kinderen vonden Charlotte anders. “Ze vonden mijn haar raar en noemden me daarom Barbie.” Zelf vindt ze niet dat ze veel verschilt van de Chilenen. “Nee, niet echt, want de meeste kinderen daar hebben ook een zwembad in de tuin. Het is zo warm en het publieke zwembad is snel vol. Daarom is het beter om je eigen te hebben.”

Wat Charlotte zich van Nederland vooral herinnert, is het speelkwartier op school. “De jongens pakten altijd de meisjes en die gingen dan heel gek doen. Eén jongen was verliefd op mij en ik op hem. Ik mis hem wel een beetje. Hij reist ook rond de wereld, maar woont nu in Nederland. We hebben elkaar al 4 jaar niet gezien. We e-mailen en sturen elkaar foto’s. Daarom weet ik nog hoe hij er uit ziet. De laatste die ik kreeg was uit Canada. Hij was aan het spelen in de sneeuw.”

Charlotte zit op een Amerikaanse school. Dat was even wennen. “Alles gaat heel langzaam. Veel dingen heb ik al gehad. De Amerikaanse kinderen in mijn klas vinden me anders. Ik praat meer Engels-Engels dan Amerikaans-Engels, want in Chili zat ik op een Engels-Engelse school. En ik eet andere dingen dan zij. Ik neem meestal een broodje met Nutella of salami. Amerikanen eten ‘bagels’ en een heleboel snoep. En dan eten ze hun broodje niet op. Ze eten ook heel vet. Ze denken dat pizza gezond is omdat het gemaakt is van tomaat, kaas en brood.”

“Ik hou van snoep, maar niet zo veel. Nederlandse snoepjes mis ik niet, want mijn oma komt soms op bezoek en die neemt dan wat mee. En hier in Amerika kun je Nederlands eten bestellen zoals beschuit. Dat krijg je dan thuisgestuurd. Drop vind ik het lekkerst. Amerikaanse kinderen vinden dat bijna nooit lekker.”

Elke vrijdagmiddag gaat Charlotte naar ‘t Klokhuis, een Nederlandse school in de buurt, waar ze Nederlands leert. “Wij werken vooral aan taal; schrijven en lezen. De andere dingen krijgen we op onze gewone school.” Ze vindt het belangrijk goed Nederlands te leren. “We weten nooit of we weer teruggaan naar Nederland. Als het gebeurt, moet ik wel Nederlands kunnen. Ik zou wel graag terug willen. Bijna mijn hele familie woont daar. Ik mis ze wel een beetje. Een van mijn nichtjes houdt heel veel van schrijven. Zij schrijft me meestal een heleboel en dan schrijf ik weer een heleboel terug. Dat is leuk. Een keer per jaar gaan we op vakantie naar Nederland, in de zomer. Dit jaar gaan we 2 weken. We zoeken de familie op en misschien mag ik ook bij mijn nichtje logeren.”

In het buitenland wonen, is niet altijd makkelijk vindt Charlotte. “Toen ik hier net kwam, vond ik het eng. Als je ergens langer bent, weet je alles en raak je gewend.” Toch vindt ze het niet vervelend dat ze over een paar jaar weer weggaat. “Je weet nooit waar je heengaat, maar meestal is er altijd wel iets leuks aan de nieuwe woonplaats. In het begin mis ik wel mijn vriendjes en vriendinnetjes. Maar na een poosje heb ik weer nieuwe. En dan is het leuk dat je er zoveel hebt!”

Gepost door Lies Rubingh (redactie)