Posts under ‘Indonesië’

Bang
Bang ik ben bang
ik ben geschrokken
ik ben verdrietig
Mijn huis is kapot
Dat kan ik nooit
vergeten
Dat WIL ik nooit
vergeten
Mijn huis was zo fijn
Dag huis,
nu ben je kapot.
Gepost door Yona vanuit Yogyakarta, Indonesië

Tsunami
Water…. Water….
O….jee… het water uit het zuiden …
Het water uit het zuiden stijgt al
Tsunami…Tsunami…rennen….
We moeten omhoog….
Omhoog…? Waar naar toe?
Naar het noorden?
Naar de berg ?
Merapi?
O…nee…o…o
Maar de vulkaan Merapi gaat uitbarsten
Hete wolken komen er uit
Waar moeten we naar toe gaan?
Vol met angst
Vol met paniek…
Dan kunnen we niet goed na denken
We gaan alleen met de mensen mee
Miljoenen mensen [...]

ogja…….
Een stad tussen de
Merapi en de zee
Een stad met mooie lampen op de Malioborostraat.
En nu…..door de aardbeving is Jogja veranderd.
Huizen om je heen zijn kapot.
Veel mensen kwamen om het leven.
Mensen in Jogja zijn bang.
Ik voel angst.
Ik droom over de aardbeving.
Dit vergeet ik nooit in mijn leven.
Waarom moet dit gebeuren in Jogja?
Gepost door Amanda en Huguette [...]

Op 26 mei was Disa met zijn moeder naar Bantul gegaan. ’s Ochtends op 27 mei, wilde Disa met zijn oma pap kopen. En toen ze net een stap buiten zetten, trilde de aarde.
Het huis viel meteen om hun heen. Een steen viel op Disa’s nek. Oma en mama liggen onder de stenen muur. Maar [...]

Mbak Yayuk, zij woonde bij ons in het paadje, bij de hoge muur van Ibu Harti, met haar nichtjes, Dewi en Wati, van wie haar ouders al overleden waren en haar man. Ze wilden heel graag een kindje krijgen, maar dat lukte niet. Op een dag kon ze Fa’i adopteren, hij was pas een dag [...]

Die angst
Die angst voel ik nog steeds
als ik eraan denk
die angst voor het gedonder
uit de grond
de angst voor het trillen
de angst voor het door elkaar geschud worden
de angst voor mijn familie
de angst voor het geschreeuw
van mensen
de angst voor de tsunami
de angst voel ik nog steeds als ik eraan denk
Gepost door Huguette vanuit Yogyakarta, Indonesië

Op 27 mei 2006 was er een aardbeving in Yogyakarta. De aardbeving was 5,9 op de schaal van Richter. Meer dan 6.000 mensen werden gedood. De aardbeving gebeurde om 6 uur ’s ochtends. Ik was toen nog aan het slapen.

“Het hele huis stond te trillen”, vertelt Petra (14). “Ik was net wakker”, zegt Hugette (15). “Ik wist dat dit niet goed was en ik ging gelijk naar buiten, net als iedereen in de buurt.”

Ik kan heel goed badminton spelen. En ik kan ook voetballen. Soms speel ik voetbal met mijn vrienden op school. Ik vind het wel leuk. Maar ik vind badmintonnen nog leuker.

Hallo allemaal. Ik spreek thuis altijd Nederlands. Ook met mijn Indonesische moeder. Met mijn vriendinnen op de straat spreek ik Indonesisch. Mijn vriendinnen spreken soms ook Javaans.

In Indonesië heb je veel snackjes. Gebakken banaan bijvoorbeeld. Gebakken banaan is van banaan gemaakt. Wat zijn verder de ingrediënten?

Op onze Nederlandse school De Taaltuin vierden we Sinterklaasfeest. Ik en mijn Nederlandse vrienden gingen eerder naar De Taaltuin want we moesten de school versieren. En we moesten ook  modeshow oefenen.

Hallo, ik ben Huguette. Ik woon in Indonesië op Java in Yogyakarta. Ik ben hier geboren.
Toch ben ik ook een Nederlander, want mijn vader komt uit Nederland. Mijn moeder komt uit Indonesië.
Twee keer per week ga ik na schooltijd naar de Taaltuin. Op de Taaltuin leer ik Nederlands. We hebben hier een klein gebouw in [...]

We zijn op vrijdag 25 april 2003 naar Menteng Pulo geweest, daar gingen we met twee auto’s naar toe dat duurde ongeveer 1 uur. Toen we er kwamen stond meneer Steenmeijer op ons te wachten. Hij bracht ons naar de kerk, die op de erebegraafplaats staat.

Elke klas ging naar de ingang van de school. En iedere klas ging op zijn plek staan. We gingen eerst een paar liedjes zingen.
Na een tijdje zingen kwamen er twee Pieten op een bajaj. Een bajaj is een soort brommer met een dak en drie wielen.