‘Zwarte zee’

Je boek presenteren in de machinekamer van een baggerschip. De 34-jarige Fleur van der Laan deed dat onlangs met haar tweede roman ‘Zwarte zee’ aan boord van de MNO Zeezand in IJmuiden. Maar Fleur is dan ook machinist aan boord van dit baggerschip. En het boek gaat - net als haar debuut ‘Rus’ uit 2005 - over de verwikkelingen van haar alter ego Roos van Straaten aan boord van een klein containerschip.

“De vrouw is nog steeds niet echt geaccepteerd in zeevaartkringen en dat wilde ik onder de aandacht brengen. Het is best een stoer beroep en ongebruikelijk voor een vrouw. Ook qua zwaarte van het werk. Verder vinden mannen het nog steeds lastig om bevelen aan te nemen van een vrouw”, aldus Van der Laan. Het is één van de weinige keren dat de inderdaad stoer ogende auteur in een rokje in de machinekamer rondloopt. Een overall is haar gebruikelijke outfit.

Sergej
In beide boeken staat de liefde voor Russische mannen centraal. In ‘Rus’ wordt Roos verliefd op Boris, die ze in ‘Zwarte zee’ trouwens opnieuw tegenkomt in de Oekraïense havenstad Odessa. De liefde is helaas niet wederzijds. In het nieuwe boek krijgt Roos te maken met eerste stuurman Sergej die haar ‘kamelin’ als koosnaampje geeft en haar na 20 pagina’s al ten huwelijk vraagt. Maar ook deze liefde blijkt eenzijdig. Zowel Boris als Sergej bestaan echt. “Sergej heeft me meerdere malen ten huwelijk gevraagd en gedreigd als ik niet wilde, ja. Een heel dwingend persoon, hij heeft ook bij mij op de stoep gestaan met dezelfde vraag. Alleen, dat staat niet in het boek. En Boris heb ik opnieuw ontmoet in Odessa. Maar hij moest niks van me weten. Hij zag me niet staan. Ja heel zielig, maar daar groei je weer overheen.”

Russische mannen
Fleur van de Laan erkent dat ze wat heeft met Russische mannen. “Ze intrigeren me. Naar buiten toe komen ze heel grof en onkundig over. Maar dat komt voornamelijk door de regering: als een Rus eenmaal de macht heeft dan misbruikt hij hem. De gewone Rus is gastvrij, gevoelig en daar val ik voor. Nu spreek ik ook hun taal, dat helpt een heel stuk. En ik heb me verdiept in hun cultuur, ik ken alle Russische films uit m’n hoofd. Ze voelen zich snel op hun gemak en geven zich helemaal bloot, letterlijk en figuurlijk”, zegt ze blozend. “Ik vind het aantrekkelijke mannen ook nog eens, in het algemeen. De structuur, de botten, het Slavische.”

Dagboeken
Net als haar eerste boek schreef Fleur van der Laan ‘Zwarte zee’ in slechts enkele weken. Alhoewel de afwerking ervan bijna een jaar kostte. “Met dank aan de uitgeverij”, zegt ze en verwijst naar haar beroep. “Ik schrijf namelijk zo horterig en stoterig als een motor. Ik gebruik vrij weinig woorden, dus om dan een vloeiende lijn te krijgen moet er toch wel wat aan gesleuteld worden. Ik schrijf wel continu, ik heb inmiddels 43 dagboeken. Als ik iets interessants vind, dan pluk ik uit die dagboeken de passage die ik wil gebruiken en dan komt daar een boek van. Het volgende boek dat ik op het oog heb heeft trouwens niks te maken met de scheepvaart.” Wellicht heeft ze dan haar woonplaats Schoonhoven ingeruild voor een Russische stad. En een (bijna) perfecte Rus…

Luister hier naar het interview met Fleur van der Laan