De titel maakt nieuwsgierig: ‘Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt)’. Dat de uitgever dit debuut ‘overrompelend’ noemt, maakt huiverig. Maar na de pakkende eerste zinnen ontrolt zich een wrang-komisch verhaal over de levenslange gevolgen van een jeugdige opschepperij. Conclusie: de eersteling van Ivo Victoria (1971, pseudoniem van Hans van Rompaey) is geslaagd.

“De voetstappen van mijn vader op de trap zijn de bezorgers van een dag die ik niet heb besteld. Het leven is een doorlopend abonnement op allerlei dingen die moeten. Je krijgt het, als een verjaarscadeau dat niet op je verlanglijstje stond, geschonken door mensen die zo nodig origineel wilden zijn. En nu zit je eraan vast.” (blz. 11)

Zo begint dertiger Ivo Victoria zijn verhaal. Net als de schrijver woont hij in Amsterdam en hij is op weg naar hun beider geboorteplaats Edegem in Vlaanderen. Victoria gaat daar schoon schip maken. Z’n vroegere schoolvriend Dries, een wat naïeve ziel, heeft de opschepperij uit de titel altijd voor waar aangenomen en daar moet nu maar eens een einde aan komen. Tijdens de reis filosofeert hij er lustig op los en gunt ons stukje bij beetje zijn levensverhaal. Zijn grommende broer met het glazen oog, de zussen waar hij niks aan heeft, de stille vader, wiens stem na zijn dood nog altijd te horen is op het antwoordapparaat van de oude moeder.

grootheidswaan
Voor duidelijk wordt waarom Ivo die stap nu (pas) neemt, is het verhaal al flink gevorderd. We leren de hoofdpersoon kennen als iemand die voortdurend blijk geeft van een flinke dosis grootheidswaan en, we zullen het maar vriendelijk zeggen, een grote fantasie. Die bracht hem veel voordelen - zo spaarde Dries zich de chocolade boterhammen uit de mond, omdat hij gehoord had dat wielrenners veel suikers verbruikten. Maar in de loop van zijn leven ervaart Ivo de nadelen van zijn opschepperijen steeds duidelijker.

realiteitszin
Ivo is zo’n meester in het vermengen van waarheid en onzin dat het af en toe lijkt of hij er zelf in gelooft. Op andere momenten geeft hij weer blijk van grote realiteitszin. ‘Ik ben begonnen met de Ronde van Frankrijk niet te winnen. Ik had moeten weten dat het daarna alleen maar minder kon worden.” (blz. 105) Dat hij zijn opschepperijen nu wil gaan opbiechten, neemt je direct voor hem in, zelfs als steeds duidelijker wordt dat hij geen spat is veranderd.

jaloers
De snoeverijen zijn soms op het flauwe af - aan de door hem aanbeden Anja Lippenveld vertelt hij dat hij Tarzan heet - de komische toon lijkt soms de overhand te krijgen, maar op den duur neemt de melancholie het steeds meer over. Ivo wil niet zijn als alle anderen, maar is tegelijkertijd jaloers op hen. ‘Het valt me op dat zoveel mensen onvoorwaardelijk geloven, niet nadenken, zich geen vragen stellen, of het nu is omdat ze zo zeker zijn of omdat ze simpelweg geen idee hebben. En  tegelijk valt het me op dat ze beter blij en verdrietig kunnen zijn dan ik. Ik ben jaloers op hun gedachteloosheid.’ (Blz. 72)

dorpsleven
Het boek is ook een onnadrukkelijke zoektocht naar de inmiddels overleden (en in een verkeerd graf begraven) vader. Die heeft volgens Ivo vier meningen ‘Voor de rest heeft hij geen meningen , of hij houd ze voor zich -dat laatste kunnen wij natuurlijk niet weten, maar ik hoop het zo.’ (blz. 91). Niet voor niets gaat Ivo, eenmaal in Edegem aangekomen, op de oude fiets van zijn vader naar Dries.

Vlaams
Naast veel bespiegelingen over wielrennen, over de muziek van de Simple Minds, geeft het boek een mooi beeld van het leven in een Vlaams dorp in de jaren tachtig. Wellicht was dat de reden waarom vorig jaar zeven Nederlandse uitgevers om het manuscript vochten, op basis van enkele pagina’s. Victoria denkt zijn populariteit te danken aan zijn Vlaamse afkomst; een schrijver als Dimitri Verhulst (van wie hij iets weg heeft) doet het hier goed en dus wil elke uitgeverij een Vlaming in zijn fonds. Uitgeverij Anthos hoeft geen spijt te hebben van deze aankoop.

Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt)- Ivo Victoria, uitgeverij Anthos, ISBN 978 90 414 1365 9, Prijs ca. € 17,95

Voeg toe aan:  

Tweet This Post