Bart Garthoff is met een pierement op stap door Amsterdam. In dit ruwe materiaal zitten veel opnames van het draaiorgel aangezwengeld door Cor. Garthoff zelf doet zelf ook een niet onverdienstelijke poging, maar verder interviewt hij het winkelend publiek tijdens de uitverkoop, de loodgieter op het Markenpleinen de marktkooplui op het Oude Markenplein en het Beursplein. Hij volgt ongemonteerd een standwerker die vulpennen probeert te verkopen.
Er zijn twee doorgehaalde plaatkanten met orgelmuziek niet in deze opname gebruikt.
Opvallend is het weinige verkeer op straat.

————-
H000427.A1 Met het pierement op stap : straatinterviews in Amsterdam [kant 5-13 plus 15] / 1954-03-12

H000427.B1 Met het pierement op stap : straatinterviews in Amsterdam [kant 29-30] : straatjochies / 1954-03-12
 
H000427.C1 Met het pierement op stap : straatinterviews in Amsterdam [kant 31] : tulpen/ 1954-03-12

H000427.D1 Met het pierement op stap : straatinterviews in Amsterdam [kant 32] : kuit / 1954-03-12
——————

H000462.A1 Met het Pierement op stap : orgel ‘De 3 pruiken’ in kerstsfeer / 1954-12-10
 
Bert Garthoff houdt vanaf 22′45″ straatinterviews in Amsterdam bij het orgel ‘De 3 pruiken’. Daaraan voorafgaand speelt het orgel:
Stille nacht, heilige nacht
De herdertjes lagen bij nachte
Een kerstlied
Marine Defileermars
Now is the hour
Zeemanshart
Kom d’r in, zet je hoed af
Boogie woogie
Brittania Rag
Olds spinning wheel
’s Zaterdagsmiddags
Wil jij een beetje van houden
Little drummerboy

Na de interviews
Daar is de orgelman
——————

H000480.A1 Met het Pierement op stap : Nieuwendijk-Martelaarsgracht / 1955-01-20

In de periode 1954-1957 had Garthoff gedurende 4 seizoenen een wekelijkse serie met het draaiorgel in Amsterdam. Muziek was natuurlijk belangrijk, maar belangrijker waren de straatinterviews die hij daarbij hield.
Voor deze aflevering staat hij tijdens de uitverkoop op de hoek van de Nieuwendijk en de Martelaarsgracht (totdat hij eigenlijk van de politie te horen krijgt dat ze daar een beetje in de weg staan).
Opvallend is dat het Amsterdamse dialect veel amsterdamser is dan we het nu kennen.

H000509.A1 Met het pierement op stap / 1955-06-28

n deze aflevering staat het draaiorgel ergens in de buurt van het Frederiksplein in Amsterdam.
Opname begint met diverse muziekjes. Dan plots rond 12′55″stopt de muziek naar blijkt vanwege een begrafenisstoet. Dan mag er op onder dreiging van een boete geen muziek zijn . verderop blijkt het ook nog verboden te zijn te dansen bij een draaiorgel (ongeveer minutt 29).
Rond 22′ interviewsmet jongeren van de Ambachtsschool op de Postjesweg die nu van een TBC-controle komen op de Achtergracht.
Na een knip rond 42′ een gesprek over inwoning in Amsterdam en de reportage eindigt met het relaas van een orgelman die uitlegt dat je alleen met het orgel mag werken als je gehandicapt bent.

In  december 1954 werd in een nieuw statuut de verhouding tussen Nederland en de overzeese gebiedsdelen in de West gewijzigd. Vanuit koloniaal perspectief kregen Suriname en de Nederlandse Antillen meer onafhankelijkheid. Op 15 december 1954 was de ondertekening door koningin Juliana met de gebruikelijke ceremonies.

Van die ondertekening werd ook verslag gedaan door Esther Van Wagoner Tufty. Op de opdrachtbon staat ‘Transcriptie’ vermeld, hetgeen waarschijnlijk betekent dat de opname op verzoek of voor gebruik elders is gemaakt.
Van Wagoner Tufty was toen al een grootheid in de Amerikaanse journalistiek.  Esther van Wagoner trouwde in 1921 met Harold Tufty. In 1935 zette ze de Tufty News Services op in Washington en volgde van daaruit zelf alle presidenten vanaf Roosevelt tot Reagan tot haar dood in 1986. Zij was oorlogscorrespondente van WOII tot en met de Vietnam oorlog. Ze werd the Duchess genoemd vanwege haar optreden en het haar wat op haar hoofd gekruld was. Bij een speech in America House in München in 1948 was er een klein relletje omdat mensen haar vanwege heur haar aanzagen voor Emmy Göring. Zie: http://hof.jrn.msu.edu/bios/tufty.html voor een foto.

Esther Van Wagoner Tufty (1896-1986) (nicknamed the Duchess) tells the American public the importance of the occassion and how the Dutch are celebrating this (by the Golden Carriage). She makes also a link with Dutch New Guinee and the speech in the United Nations in which was stated that this part of the realm was not ready for more self control.
Probably for her radio column ‘Tufty Topics’ she made this report of just more than two minutes. In this tiny time window she has produced an item with incredible positive public relations value for the Netherlands.

(Gedeelte van) de laatste show van Eddy Startz, gepresenteerd door zijn opvolger Tom Meyer (gedeeltelijk in het Duits en Frans) met ingesproken boodschappen. Een paar van Eddy Startz beste vrienden en luisteraars spreken hem over de radio toe in zijn eigen programma.

Guus Weitzel informeert bij de particulier secretaris van hare majesteit de koningin, mej Smit Avis en conrectrix Sophie Ramondt naar de middelbare school vorderingen van de kroonprinses. Ze gaan ook in op de niet-schoolse tijdsbesteding (beelden maken en paardrijden)

Ongeedit interview met Bert Steinkamp tgv 60-jarig bestaan van de Wereldomroep. Steinkamp kwam in 1957 in dienst na een paar werkzame jaren bij de binnenlandse omroep. Hij was uiteindelijk verantwoordelijk voor de Nederlandse programmering. Hij moest in 1978 toezien hoe de onrenderende afdelingen zoals Zuid-Afrikaanse onder politieke druk van opheffing gesloten werden.

Interviews door Maarten Stultjens en Gert-jan Wijma

Bert overleed op 22 september 2011

In de serie is sprake van een cursusboek. In het nu beschikbare en toegankelijke archief was dit niet voorhanden.

Les 1 / Les 2 / Les 3 / Les 4 / Les 5 / Les 6 / Les 7 / Les 8 / Les 9 / Les 10
Les 11 / Les 12 / Les 13 / Les 14 / Les 15 / Les 16 / Les 17 / Les 18 / Les 19 / Les 20
Les 21 / Les 22 / Les 23 / Les 24 / Les 25 / Les 26

Speenhoff overleed op 3 maart 1945 bij een bombardement in Den Haag. Hier zingt zijn zoon Coos of Koos.  De opnames moeten gezien het lage nummer dateren uit de eerste jaren van de Wereldomroep. Dat zou 1947 kunnen zijn. Het zou nog eerder kunnen zijn uit de periode dat de Wereldomroep, afdeling Wereldomroep van Radio Nederland in overgangstijd was.

1. De stille zwabber - Speenhof f B Ia 2′40′
2. Catootje - Speenhof f B Ib  3′11″
3. De schutterij - Speenhoff B Ic 2′33″
4. De Rotterdamse Bruggewachter - Speenhoff B Id 2′59″
5. Lachliedje - Speenhoff B Ie 2′1B”
6. Vroeger en thans - Speenhoff B If 2′30″
7. Brief van een oude Moeder aan
    haar zoon die in de nor zit - Speenhoff B Ig 4′45″
8. Mijn Fordje - Speenhof f B Ih 3′40″
9. Laat ons dansen - Speenhoff B Ii 2′34′

Liedjes gezongen door Koos Speenhoff jr. en Jenny Speenhof met pianobegeleiding [deel 2] / 1961-02-17

Op deel II staan nog:
10.Lenteliedje - Speenhoff B 13 3′15′
11.Chiroo-chiroo parodie - Speenhoff B Ik 6′47′

Alleen op Nrs. 5, 9 en 11 zingt Jenny Speenhof mee,
Copie van e.o.’s (eigen opnames) [platen] 60, 64, 65, 67, 6′ en 63.

Archeologische notitie vooraf: De opname is overgenomen van een opname van de AVRO op 15/4/1961. De montage is van 17/4 en de uitzending van die montage bij de Wereldomroep was 18/4/1961. De band is nu in bruikleen bij het TheaterInstituut Nederland waar ie om archieftechnische redenen (kolderliedjes) is samengevoegd met B966-01: de band van de Wereldomroep met een registratie van de One Man Show van 1958 met nummer B132584 (zie daar).

Er is ook bij Beeld & Geluid een journaal item van 13-04-1961 met hetzelfde onderwerp als deze opname: presentatie van het boekje met Kolderliedjes waarvan de opbrengsten naar de poliopatientjes van de Sint Maartenskliniek in Nijmegen zijn gegaan.

Ageeth Scherphuis interviewt in het programma Gastenavond Toon Hermans. Aan de orde komen zijn toer in Nederland en Duitsland. Hij vertelt hoe hij te werk gaat aan de hand van het voorbeeld van het bezoek van een loodgieter. Natuurlijk komt de vraag hoe hij aan het toneel is gekomen. Zijn inspiratie haalde hij van een marktkoopman die hij in zijn jonge jaren elk jaar aan het werk zag.
In zijn werk stelt hij graag de mens centraal: “Ik ben zoals ik ben op het toneel.”
Uiteindelijk komt het op de presentatie van het boekje met Kolderliedjes (Laren, Andries Blitz, 1961). Met hulp van zijn (11-jarige) zoon Maurice  laat hij het publiek meezingen met Little Ducky (een ‘Amerikaans’ liedje), Treure Niske (Zweeds) en Asje Niet.

Archeologie van de opname: onder B132584 zaten oorspronkelijk 2 bandjes. Samen vormen ze deel 3 van de serie platen die His Master’s Voice (Bovema) heeft gemaakt van de One Man Show 1958 (opname in West-End Theater, Den Haag). De platen hebben nummer HMV HDLP.1008 en 1009 (deel 1 en deel 2) en HDLP.1015 (deel 3).

De Wereldomroep heeft in maart 1961 rechtstreeks van de Bovemaband een kopie gemaakt in Heemstede en wel van de Conference ‘Mijn Familie’, het liedje ‘Walkin’in Wien’ en de conference ‘De Stoel’ op bandje 1 en de conference ‘Vreemde Talen’ met daarachter aan de kolderliedjes Boem si lala, Soo rool en daaj en Notte bella Margarinetta (met publiek) plus slotlied ‘Oh c’set magnifique merveilleusse’ op band 2.
Bij het in bruikleen geven aan het TheaterInstituut zijn de twee bandjes samengevoegd waardoor rond 12′58″ een vreemde knip zit.

Omdat de kopieen gemaakt zijn vlak voor het verschijnen van het boekje Kolderliedjes in 1961 zijn ze door het TheaterInstituut bij elkaar gezet met het interview van Ageeth Scherphuis onder B966.