Nummerplatenoorlog in België duurt voort

De Belgische bewegwijzering zorgt al jaren voor veel consternatie. Maar daarnaast is de discussie over een nieuwe nummerplaat in België uitgelopen op een keihard conflict. Wat is er aan de hand?
Als enige EU-land hanteert België nog altijd het bijna onleesbare rood-witte nummerplaatje. Op 1 juli jongstleden – tegelijk met de start van het Belgische EU-voorzitterschap - zou er een nieuwe plaat komen. Maar die kwam er niet. Politici aan weerszijden van de taalgrens zijn het met elkaar oneens over hóe die plaat eruit moet gaan zien.
Er was onlangs sprake van een compromis: een gele achtergrond met daarop zwarte letters en cijfers. Verschillende testen hadden aangetoond dat dat de leesbaarheid zou bevorderen. Denk aan geel krijt op een zwart schoolbord – onderwijzers zweren erbij.
Maar de Franstalige Walen hadden bezwaren. De kleuren zwart en geel zijn die van de Leeuw van Vlaanderen. En met die zwart-gele vlag werd bij de recente verkiezingen flink gewapperd door de winnende Vlaams-nationalistische partij N-VA die streeft naar een onafhankelijk Vlaanderen.
Exit zwart-geel dus.
Maar, géén paniek, dacht de verantwoordelijke staatssecretaris voor verkeer. De Belgische driekleur is zwart-geel-rood. Dus stelde hij voor om rond die zwarte letters,  in dat gele vlak, een rood randje aan te brengen. Klaar is Sjef, zou je zeggen. Maar nee: de Franstalige Waalse politica Joëlle Milquet – bijgenaamd madame non - vond die kleurstelling nog véél te Vlaams. Net als in veel belangrijker discussies tussen Walen en Vlamingen zegt Milquet non, maar een beter alternatief draagt ze niet aan.
De staatssecretaris, ondertussen, deed nog maar eens een test: één team van politieagenten scheurde met 220 km per uur met de aloude rood-witte Belgische platen langs flitspalen; een ander team deed dat met de zwart-gele nummerplaten. Wat bleek? De zwart-gele combinatie werd het beste gelezen door de flitspalen. Ofwel: aan boetes levert dat de Belgische staatskas in de toekomst mogelijk véél meer op.
Maar dit argument maakt geen indruk op madame non.
Hoe nu verder?
Zoals dat wel vaker gaat in België: het probleem wordt vooruitgeschoven naar de volgende regering waar nu koortsachtig aan wordt gesleuteld. Het goede nieuws is dat er voor het eerst aan beide kanten van de taalgrens twee zéér overtuigende winnaars zijn met ieder dus een ijzersterk mandaat: enerzijds de Waal Elio di Rupo; anderzijds de Vlaming Bart de Wever. En van die twee tegenpolen worden wonderen verwacht. Misschien durven zíj eindelijk te breken met het verleden van uitstel, afstel, zachte heelmeesters en stinkende wonden.
Maar er zijn net zo veel doorgewinterde Belgen die rekening houden met het moment dat deze twee heren in de toekomst in auto’s rijden met twee volstrekt verschillende nummerplaten.