UDC-directeur Ruud Thuis, Nederlandse Antillen
Met het Europees kieskompas in de hand zocht ‘Wie is er bang voor Brussel’ Nederlanders op die elders wonen en werken. Een geval apart vormen de Nederlandse Antillen. In deel 5: Ruud Thuis, Curaçao.
Het klinkt raar: Curaçao hoort net als de rest van de Antillen en Aruba wèl bij het Koninkrijk der Nederlanden, maar niet bij de Europese Unie. Toch was dat in het verleden altijd de situatie, en konden Antillianen alleen stemmen bij Europese verkiezingen wanneer ze eerst minstens tien jaar in Nederland hadden gewoond. Maar bij deze verkiezingen is alles anders. De eilanden maken formeel nog steeds geen deel uit van de Europese Unie, maar in 2004 spanden twee Arubaanse Statenleden een zaak aan bij de Raad van State, die in samenspraak met de Europese rechter leidde tot een wetswijziging: Nederlanders buiten Europa mogen bij Europese verkiezingen niet langer anders behandeld worden dan Nederlanders in Europa.
Ruud Thuis, hoofd van de Kamer van Koophandel èn de University Dutch Carribean op Curaçao, is blij dat hij voor het eerst als Antilliaan mag stemmen voor Brussel. In zijn dubbelrol heeft hij volop met Europa te maken. De studiepunten die de studenten van het UDC vergaren bijvoorbeeld, moeten net als ‘gewone’ Nederlandse studiepunten ook erkend worden in Portugal, Frankrijk of België. “Dat betekent dat we steeds meer deel gaan uitmaken van de Europese Unie.”
Toch gaat het Caribische gevoel wat Thuis betreft nog altijd boven het Europese gevoel. “Ik ben op Curaçao geboren, en ik ben ervan overtuigd dat ik op één van de twee Arubaanse kandidaten - Mito Croes op de lijst van het CDA of Nadia van Putten bij GroenLinks - ga stemmen.”
Bij het invullen van de EU Profiler komt thuis veel zaken tegen die ook op Curaçao spelen. De vraag of er meer geld moet komen voor kinderopvang bijvoorbeeld. “Op Curaçao werken veel moeders fulltime. Dan is het beter voor het kind en voor de moeder om daarin mee te gaan.” Maar veranderingen op dit gebied hebben op de Antillen toch geen gevolgen, geeft hij toe.
Dat is wel zo met het onderwerp van een andere stelling: het homohuwelijk. “In het Koninkrijk is afgesproken dat we elkaars documenten accepteren. Dat wil niet zeggen dat je als homo op Curaçao moet kunnen trouwen, maar wel dat als je elders in het Koninkrijk getrouwd ben en een document daarvan hebt, dat gerespecteerd moet worden. Net als paspoorten en rijbewijzen.” Thuis vult dan ook ‘mee eens’ in bij de stelling dat het homohuwelijk een goede zaak is.
De eventuele toetreding tot de Europese Unie van Turkije is wat hem betreft evemin een probleem. “Wij zijn niet zo gevoelig over mensen van een ander geloof of uit andere landen. Curaçao is een melting pot van culturen en geloofssoorten. Turkije is een groot land, en ik denk dat het goed is als zo’n groot land toegelaten wordt tot de Europese Unie.”
Ook bij een ander omstreden punt kan de EU wat Ruud Thuis betreft nog wat leren van de Antillen: wanneer moet je een referendum houden? Curaçao heeft er net één achter de rug, over staatkundige hervorming. Het heeft de zich als ‘liberaaldemocraat’ omschrijvende Thuis niet bepaald enthousiaster gemaakt voor het middel.
“Ik ben een democraat in hart in nieren, maar in de praktijk zie je vaak dat een referendum niet werkt. Dit zijn hele ingewikkelde vraagstukken.”
Correspondent Tijn Sadée blogt over het leven in Brussel.
