Europese kuddedieren

In de aanloop naar de Europese verkiezingen van 4 juni bloggen komende en gaande Europarlementariërs, actieve kiezers en andere betrokkenen mee. Deze week Sanna Franssen en Christel de Lange van de Nationale Jeugdraad.

6 mei

Op een koude woensdagmorgen vertrek ik naar het verre Leiden om daar weer eens naar mijn college filosofie te gaan. Weer eens - want de afgelopen weken (of waren het maanden…?) is daar weinig van gekomen door alle conferenties en reizen. Ietwat ontwend neem ik, gewapend met pen en papier, plaats in de collegebanken.

Mijn hoogleraar begint stipt om kwart over elf, na het Leids kwartiertje, en vandaag staat Nietzsche op het programma.

Nietzsche vertoonde veel profetische trekjes - sommige mensen zeggen dat hij zelfs de twee wereldoorlogen voorspeld heeft. Hij gaat fel in tegen de joods-christelijke moraal en stelt zich de waarheid het liefste voor als een vrouw. Want, beiden zijn immers niet te krijgen… Als hij dan ook nog zegt dat de waarheid (en dus de vrouw) eigenlijk een leugen is, begint mijn toch enigszins feministische hart iets sneller te kloppen. Als vervolgens blijkt dat Nietzsche in een psychiatrische inrichting terecht gekomen is, verbaast mij dat dan ook niets…

Waarschijnlijk vraagt u zich nu af wat Nietzsche met Europa en deze column te maken heeft, maar daarin bent u niet de enige. Na een uur college beginnen mijn gedachten even een eigen leven te leiden en ik denk aan alle dingen die ik nog moet doen deze week: het voorbereiden van ons verkiezingsdebat HeelEuropa Stemt op 15 mei, het werken aan onze website www.heeleuropa.nl en, niet te vergeten, deze column…

Maar, mijn hoogleraar gunt me die afleiding niet en schakelt direct over op, geloof het of niet, Europa. Snel kijk ik op, niet wetend dat de beroepsdeformatie bij mij al zo diep geworteld zat.

‘Moral ist heute in Europa Herdenthiermoral’ hoor ik mijn hoogleraar filosofie Nietzsche citeren. De Europese moraal, een kuddedier? Verbaasd vraag ik mij af wat Nietzsche hiermee bedoelt en, ik kan er niets aan doen, ik begin al snel de link te leggen met de Europese identiteit.

Is onze Europese identiteit, is dat wat ons als Europeanen bindt, het feit dat we allen kuddedieren zijn? Gaan jongeren daarom massaal niet stemmen bij de Europese verkiezingen?

Als ik iets gemerkt heb, is het dat jongeren helemaal geen kuddedieren zijn en zeer goede, gefundeerde meningen over Europa en de EU kunnen hebben, zolang de onderwerpen maar concreet zijn en ze er voldoende informatie voor gekregen hebben.

Trouwens, volgens mij bestaat dè Europeaan ook niet. Als me een ding opvalt, is het dat alle Europeanen anders zijn, van de Mazurka-dansende Tsjechen, tot de Sirtaki-dansende Grieken en de klompendansende Nederlanders. Eenheid in verscheidenheid heet dit zo mooi. Dat wil niet zeggen dat we het altijd een eeuwig met elkaar eens zijn, maar dat is nu juist wat de Europese politiek zo interessant maakt.

Of Nietzsche werkelijk profetische gaven had toen hij dit aan het einde van de 19e eeuw schreef en hiermee de Europese samenwerking en verkiezingen voorspelde, betwijfel ik.

In het openbaar vervoer, op weg naar de Nationale Jeugdraad in Utrecht, vraag ik me of de discussie over de Europese identiteit niet veel ouder is dan we denken. Eigenlijk zouden we ons dan langzamerhand weleens Europeaan mogen voelen. Laten we ons deze verkiezingen in ieder geval zo gedragen, onder andere door de komende verkiezingen te gaan stemmen. Dat is iets waarin we volgens mij wel kuddediergedrag mogen vertonen!

Christel de Lange
Jongerenvertegenwoordiger Europese Zaken/
Youth Representative European affairs

Kijk voor jongerenzaken op onze website www.heeleuropa.nl en ken jij of ben jij een geschikte jongerenvertegenwoordiger, kijk dan voor meer info op www.jeugdraad.nl/eu er is een functie beschikbaar!