Op pad in Zeeland

In de aanloop naar de Europese verkiezingen van 4 juni bloggen komende en gaande Europarlementariërs, actieve kiezers en andere betrokkenen mee op Wie Is Er Bang Voor Brussel. Deze week VVD-Europarlementariër Toine Manders.

18 April

De campagne karavaan begint langzaam op gang te komen. Met nog een paar weken voor de verkiezingen reis is vaak ’s avonds op en neer naar Nederland om in het land werkbezoeken af te leggen en in de bekende zaaltjes voor groepen te spreken.Toen ik net in het Parlement zat deed ik dat vaker. In de laatste jaren vraag ik groepen om naar Brussel te komen. Dat scheelt mij veel reistijd en is ook leuker voor de mensen omdat ik ze dan het Parlement en de stad Brussel kan laten zien.

Voordat ik naar Zeeland ga spreek ik nog voor 100 mensen van de KBO uit Heeze en bespreek nog wat lopende zaken met een van mijn medewerkers. Hij heeft stafoverleg gehad over nieuwe consumentenwetgeving en praat mij bij. Daarnaast zijn we druk bezig met de organisatie van het bezoek van bijna 300 VVD leden tijdens de opendag van het Parlement op 9 mei. Het is een hele logistieke onderneming en was vorig jaar een groot succes.

Na nog de beantwoording van enkele tientallen e-mails vertrek ik (te laat) richting Zeeland. Het werkbezoek is al zonder mij begonnen. Tweede Kamerlid Halbe Zijlstra is ook van de partij dus Den Haag en Brussel zijn vertegenwoordigd. Een veel gehoorde klacht van de ondernemers in Zeeland is de ongelijke manier waarop Brusselse regels worden toegepast in Nederland en België. Anders dan Nederland legt België vaak niet nog allerlei extra nationale regels bovenop EU wetgeving. Daardoor wordt de interne markt belemmerd omdat er geen gelijk speelveld is. Ik spoor Halbe aan om hier werk van te maken in Den Haag. Daar hebben we in het Europees Parlement immers geen controle over. ’s Avonds spreken we voor bijna 40 enthousiaste VVD’ers in Zierikzee.

Om één uur ’s nachts was ik terug in Brussel. Helaas heb ik het afscheid van twee naaste medewerkers van mijn collega’s moeten missen. In de aanloop naar de verkiezingen wisselen veel mensen in het Parlement van baan. Medewerkers van EP-leden die niet terugkomen gaan noodgedwongen opzoek naar een andere baan en sommige anderen zijn gewoon toe aan een nieuwe uitdaging.