De club van zakenman Declan Ganley was het gezicht van het Ierse ‘nee’ tegen het Lissabon Verdrag. Nu wil Libertas meedoen aan de Europese verkiezingen. Ook in Nederland.
De kersverse lijsttrekker waar Nederlandse Libertas-kiezers op kunnen stemmen is jong, vrouw, cum laude afgestudeerd in de politicologie en had tot voor kort haar eigen denktank.
Ganley: “het zal ze in Brussel nog dun door de broek lopen.”
Eline van den Broek heet ze. Ganley had van te voren verrassingen beloofd, prominente namen. “Nou ja, jullie zouden haar eventueel wel kunnen kennen”, fluistert één van de andere Libertas-kandidaten (man in grijs pak) tegen mijn collega en mij.
Eerste vraag aan de kersverse lijsttrekker: waarvan dan?
“Mensen kennen mij van opiniestukken die ik heb geschreven in Nederlandse kranten over wat er zoal mis is in de gezondheidszorg.”
Tijdens het gesprek blijft Ganley als een bezorgde vader naast zijn pupil staan. Heeft hij soms last van een LPF-complex, wil ik weten. Een nieuwe partij, onbekend, die moeite heeft met het vinden van de juiste mensen en dan maar compromissen sluit…
Onzin, zegt Ganley. Hij heeft Van den Broek gekozen omdat hij onder de indruk was van haar CV. Daarop blijkt naast een pleidooi in De Volkskrant voor marktwerking in de gezondheidszorg ook een kleine maar eigenzinnige rol te staan bij de Nederlandse campagne tegen wat toen nog de Europese Grondwet was.
En: the European Independent Institute, een ‘libertarische’ denktank die ze oprichtte samen met Sander Boon, één van de kandidaten op de mislukte EénNL lijst van Marco Pastors bij de laatste verkiezingen. Ook duikt herhaaldelijk de naam op van de conservatieve Edmund Burke stichting.
Het probleem met Declan Ganley is dat zijn roem grotendeels op één woordje berust: ‘nee’. In de Ierse campagne hoefde hij geen politieke kleur te bekennnen - tegenstanders tegen het Verdrag van Lissabon had je links èn rechts. En hij wilde niemand daarvan uitsluiten.
Ook nu blijft Ganley ontkennen dat Libertas rechts zou zijn. Iedereen die een transparanter Europa wil zal zich bij hem thuisvoelen, zegt hij. En de geruchten dat Libertas in Polen - één van de andere landen waar de pan-Europese partij actief is - vooral anti-abortusactivisten en andere hyperconservatieven aantrekt zijn vuige leugens. In de wereld gebracht door Brussel.
Ganley herhaalt het nog maar eens: hij is niet bang voor Brussel, Brussel is bang voor hem. Want zit Libertas straks in het Europees Parlement, dan zal hij ervoor zorgen dat van elk stuk Europese wetgeving iedereen precies weet wie het geschreven heeft, wie ervoor gelobbyd heeft en waarom. “En dat willen ze liever niet.”
Zou Libertas 100 van de 785 zetels halen dan wil Ganley bovendien Europese wetten gaan blokkeren. Behalve als de opstellers van die wetten tegelijk twee bestaande regels kunnen noemen die geschrapt mogen worden. De ‘2-for-1′ regel noemt hij dat.
“Die honderd halen we wel. Misschien nog meer.”
Honderd zetels. Dat zou een nog veel grotere schok zijn dan het Ierse ‘nee’ van vorig jaar. Ganley, die zich “geen euroscepticus maar een euro-optimist” noemt, gelooft er heilig in. Maar als hij straks toch in zijn ééntje naar het Europese Parlement zou moeten?
“Dan doe ik dat ook. Failure is not an option, ha ha ha.”
Luister naar een radio reportage over de lancering van Libertas in Nederland.
Correspondent Tijn Sadée blogt over het leven in Brussel.
on May 19th, 2009 at 1:45 am
??? Zegt Ganley voornamelijk Nee??
Zijn bezwaren tegen de EU zijn anders zeer expliciet en uitgebreid, als je tenminste de moeite neemt om interviews met hem te beluisteren - en vooral zeer urgent. Als Lissabon eenmaal ondertekend is is het te laat om de kat de bel aan te binden, dus voordat de besluitvorming up-gegrade is tot een bechaafd level, en de federatieve vorm van de baan is praten we nog even helemaal nergens over..
Of willen jullie soms een kritiek met amendementen op de bespottelijke ‘grondwet’???