Activisme toen en nu

In de aanloop naar de Europese verkiezingen van 4 juni bloggen komende en gaande Europarlementariërs, actieve kiezers en andere betrokkenen mee op Wie Is Er Bang Voor Brussel. Europarlementariër Joost Lagendijk van Groen Links bijt deze week het spits af.

Vrijdag 3 april

Heerlijk lang uitgeslapen in nieuwe huis in Dordrecht. Moet nog steeds wennen aan alle huisgeluiden. Speech voorbereid voor ’s middags. Dan organiseert GroenLinks Delft een symposium ter gelegenheid van het afscheid van Wim Bot als raadslid.

Wim en ik hebben samen geschiedenis gestudeerd in Utrecht en delen een passie voor Feyenoord. We hebben elkaar de afgelopen jaren onregelmatig gezien maar dan klikt het altijd weer direct. Ik ben gevraagd iets te vertellen over burgerschap vanuit internationaal perspectief. Heb gister het nieuwe boek van René Cuperus gekocht, De Wereldburger Bestaat Niet, en gebruik dat als kapstok om iets te vertellen over Wim en over de in mijn ogen valse tegenstelling tussen kosmopolieten en ‘gewone mensen’ waarop het boek voor een groot deel is gebaseerd.

De middag heeft een hoog nostalgisch gehalte omdat naast mij ook Hugo van der Steenhoven spreekt over activisme toen en nu. Hugo is een goede vriend die ik ken uit onze tijd als activistische PSP’ers in Utrecht rond 1980. Hij is wethouder en Kamerlid geweest en nu directeur van de Fietsersbond. Met z’n drieën halen we herinneringen op aan vroeger. Aan dingen die we nu nooit meer zo zouden zeggen of doen. Maar ook aan mensen als Volkskrant-columnist Hans Wansink die in diezelfde tijd actief was als CPN’er in de studentenbeweging en zich nu tot onze grote ergernis met het zelfde fanatisme uitspreekt tegen elke vorm van hedendaags activisme en idealisme.

Daarna gelukkig na twee dagen racen en reizen terug naar Brussel. In de trein weer genoten van de nieuwe CD van The Fray. Morgen eindelijk een dag niets.