
Journalistenreservaat onder hemels blauw NAVO-licht
Net als tijdens EU-toppen in Brussel of elders, is het ook tijdens de huidige NAVO-top in Straatsburg weer raak: de journalisten zijn op een kluitje samengebracht, ver weg van de realiteit waar ze eigenlijk verslag van moeten doen.
Ruim 4000 journalisten bivakkeren dezer dagen op een schreeuwend lelijk terrein aan de rand van de Franse stad. Van alles voorzien. Dat is het probleem niet. Zelfs gratis massage, voor tussen de deadlines door. Een wijnproeverij, voor wie worstelt met een writers block. Hilarisch, maar tegelijk treurig. Alle belangengroepen tijdens deze top worden op veilige afstand van elkaar gehouden. De regeringsleiders achter ME-cordons en prikkeldraad. De anti-NAVO-demonstranten in hun tentenkamp buiten de stad. Straatsburgers zélf houden zich thuis schuil, die zijn het circus allang zat. En de media dus in hun eigen reservaat. Contact onderling is er nauwelijks. Laten we er een nieuwe term voor lanceren: enclave-journalistiek. Bij deze beloofd: hieronder het eerste en laatste enclave-beeldverslag op Wie Is Er Bang Voor Brussel.

mediaterrein achter hoge hekken

TV-standuppers onder golfplaten dak

Morsige journalisten...

De machinerie.

Gratis Kiyindo Shiatsu tegen de rsi...

Om acht uur 's avonds staat het eten klaar.
Correspondent Tijn Sadée blogt over het leven in Brussel.

