Europa geeft Obama de bons

ME-agenten voor de Notre Dame in Straatsburg

In het Straatsburgse kantoor waar ik ’s ochtends mijn toegangsbadge voor de NAVO-top afhaal, staat in de vroege ochtend nog nèt geen champagne klaar. Verder gaat de rode loper uit.

Bonjour monsieur! Happy to have you with us! Wir freuen uns! Een door Frankrijk en Duitsland georganiseerde top, met Amerika als regisseur achter de schermen. Ik krijg ook nog een cadeaubon die ik bij de uitgang inlever bij een Frans topmodel in strakke rok en op hoge hakken.  Ze geeft me een NAVO-feestpakket mee. Zie de foto.

Jarige NAVO trakteert...

Ik heb de cadeaus gezellig op mijn hotelbed uitgestald. Full colour fotoboek over Straatsburg. Twee dvd’s (één over een very French nouvelle vague artiest - best leuk, maar waarom?). Een multitask flashcardreader. Níet op de foto: twee zakjes met NAVO-haribosnoepjes, onderweg al opgegeten, en een NAVO-paraplu, aan een cafékapstok laten hangen. Hoe dan ook, kosten van het pakket: naar schatting 40 euro. Er zijn ruim 4000 journalisten geaccrediteerd, dus totale kosten 160.000 euro. Alleen maar om ons, media, gunstig te stemmen. Of dat de NAVO gaat lukken?
Op het anti-NAVO-tentenkamp, even buiten Straatsburg, bestaat daarover geen twijfel. De media lopen aan de leiband van NAVO en andere machtige instellingen, vinden de actievoerders. “Media lies” staat op een groot spandoek. Ik word van het terrein geduwd als ik onaangekondigd mijn camera op passanten richt.

NAVO met ezelsoren op tentenkamp van tegenstanders

Achteraan op het terrein wapperen zwarte anarcho-vlaggen op afgedankte circustenten waar jongeren worden getraind in “geweldloze burgerlijke ongehoorzaamheid”. Die woorden zijn niet van mij, maar van Hans Lammerant van het Forum voor Vredesactie, een aardige Vlaming die op het terrein het woord voert.
In het kielzog van een groep als clowns verklede antiglobalisten trek ik daarna naar het centrum, maar dat vlot niet echt. Eerst is er een akkefietje met een tramconducteur die weigert te stoppen op de halte waar de clowns willen opstappen. Meteen rennen een paar clowns de tram voorbij en gaan op de rails liggen waardoor de conducteur aan de noodrem moet trekken.

Sabotage!

Regeringsleiders hangen nog in het luchtruim, Jaap de Hoop Scheffer zit in zijn hotelkamer te zweten op zijn NAVO 60 jaar-speech, maar nu al is duidelijk: het worden een paar hete dagen in Straatsburg.
“Fuck Obama,” roept een jongen in mijn radiomicrofoon. De kalverliefde voor de Amerikaanse president is voorbij, als het aan hem ligt. Europa geeft Obama de bons.

Als ik omkijk zie ik tot mijn schrik een enorme stoet in het zwart gehulde demonstranten opdoemen. Jongens gooien stenen door ruiten, vernielen reclameborden en slaan aan gevels bevestigde beveiligingscamera’s kapot. Twee uur trek ik met de groep richting stad, terwijl ik mijn radioapparatuur meezeul en verwensingen (“fucking journalists”) incasseer. Maar rond borreltijd is het mooi geweest. Door een cordon van ME-agenten glip ik het oude centrum van Straatsburg binnen. Bier op een terras. Speculeren over wie De Hoop Scheffer als secretaris-generaal zal opvolgen. De Deen Rasmussen lijkt het te gaan worden, aldus de Deense kwaliteitskrant Politiken. Ondertussen manoeuvreert hoog boven onze hoofden een vliegtuig. Air Force One?    luister naar een radioreportage van Tijn Sadée