In de aanloop naar de Europese verkiezingen van 4 juni bloggen komende en gaande Europarlementariërs, actieve kiezers en andere betrokkenen mee op Wie Is Er Bang Voor Brussel. Europarlementariër Joost Lagendijk van Groen Links bijt deze week het spits af.
Maandag 30 maart
Op tijd opgestaan om de Wereldomroep te woord te staan over de Turkse visa. Rustig ontbeten en kranten gelezen, vooral de sportpagina’s over de 3-0 overwinning van Nederland op Schotland afgelopen zaterdag.
De hele ochtend bellen Turkse correspondenten om commentaar op de uitslag van de locale verkiezingen van gister. Na het vierde telefoontje hoor ik mezelf praten en dezelfde woorden gebruiken als bij de drie voorafgaande interviews. Gelukkig is er bijna niemand die al die kranten leest morgenochtend.
Met alle onderbrekingen een paar uur gewerkt aan een artikel over Turks-Europese verhoudingen voor het blad van de Speakers Academy. Die hebben een tijdje geleden gevraagd of ze mij in hun bestand mogen opnemen en voor mij bemiddelen bij het zoeken van gelegenheden om te spreken. Ben eigenlijk wel benieuwd hoe dat werkt en heb dus ja gezegd. Natuurlijk ook wel gestreeld door hun vriendelijke woorden over mijn capaciteiten als spreker over Turkije en Europa.
Nog even langs het parlement voor agenda-overleg met Regine, mijn assistente die ik straks vreselijk ga missen. Daarna met Nevin en Paolo naar een speciaal diner. Paolo is de Italiaanse medewerker van de Groene Fractie die me al tien jaar adviseert op het gebied van buitenlandse politiek. Zeer deskundig, redelijk eigenwijs en vooral heel aardig.
Het diner wordt aangeboden door Tom de Bruijn, de Nederlandse ambassadeur bij de EU, ter gelegenheid van mijn afscheid en dat van PvdA-collega en vriend Jan Marinus van het Europees Parlement. We hebben een paar collega’s en medewerkers uitgenodigd waarmee we beiden jarenlang samengewerkt hebben. Tom vertegenwoordigt de Nederlandse regering bij de EU maar is vooral een buitengewoon aimabele man en een zeer goed ingevoerde Brusselse insider. Zes jaar lang kwamen we elkaar regelmatig tegen, wisselden informatie uit en spraken af en toe af voor een gezellig etentje. Dat ga ik missen.
De avond is vol aardige woorden over Jan Marinus en mij en bespiegelingen over de Balkan, het Tsjechisch voorzitterschap van de EU en het slechte voorbeeld dat Italië geeft aan veel kandidaat-lidstaten als het gaat om corruptie-bestrijding en pluriformiteit in de media.
Correspondent Tijn Sadée blogt over het leven in Brussel.
