PAN-EUROPESE PARTIJ LANCEERT NEDERLANDSE CAMPAGNE
De broer van Arno Uijlenhoet zit in de zaal. Zijn oude conrector. En veel bekenden uit de wijk in Rosmalen bij ’s Hertogenbosch waar hij woont. “Ik zeg altijd maar, dat is het centrum van Europa”, zegt een wijkgenoot.
De Nederlandse lijsttrekker van de nieuwe, pan-Europese partij Newropeans laat zich niet uit het veld slaan door de lage opkomst. Zijn boodschap is duidelijk: “Je laat Nederland toch ook niet regeren door lokale partijen?”
Het is tijd voor een partij van en voor Europeanen, zegt Uijlenhoet. Eén die onafhankelijk is van nationale politiek en nationale belangen.
Elitair tegen wil en dank
Al sinds 2005 zijn de Newropeans bezig zich te organiseren. Sinds het Franse en het Nederlandse ‘nee’ tegen de Europese grondwet dus. Ze vergaderen via internet, en de lijsttrekkers in de verschillende landen worden direct, per ‘e-vote’ gekozen. De structuur is er dus. Nu de kiezers nog.
Ook de Nederlandse lijsttrekker Arno Uijlenhoet is direct door de leden gekozen. “Een markante leerling”, zegt de conrector van het VWO waar hij naar school ging. Maar wel iemand die voldoet aan zo’n beetje elke conventionele verwachting die mensen hebben bij het woord ‘politicus’.
Goedgekapt. Grijs pak. Hoger opgeleid. Hoezo nieuw?
“Kijk maar naar de geschiedenis”, zegt Uijlenhoet: verandering komt meestal van de middenklassen. Toch zou hij graag zien dat ook meer ‘gewone’ burgers de weg naar de partij weten te vinden. De Newropeans zijn volgens hem elitair tegen wil en dank.
Badeendjes, smileys & hagedissen
In Rosmalen schitteren die gewone burgers grotendeels door afwezigheid. Ondanks pogingen om het toch wat zware onderwerp op te leuken met variaties op de Europese vlag. Badeendjes. Kompasnaalden. Smileys.
Het logo van de Newropeans zelf is een hagedis - pardon, salamander. “Een koel en rationeel dier”, volgens Uijlenhoet. Maar sinds wanneer gaat het bij Europese verkiezingen om de ratio?
Een wijkgenoot van Uijlenhoet, die zichzelf bij het vragenrondje als ’simpele burger’ voorstelt, vindt dan ook dat hij het totaal verkeerd aanpakt. De Newropeans moeten zich juist op nationale onderwerpen richten, vindt hij.
De hypotheekaftrek bijvoorbeeld. Daar trek je meer kiezers mee dan door alles Europees te benaderen.
Newropeans-kandidaten Arno Uijlenhoet en Veronique Swinkels
Schuld van de lidstaten
Wij willen niet méér Europa maar een beter Europa, is de mantra van de Newropeans. Uijlenhoet zegt de frustratie over en kritiek op Brussel goed te begrijpen. Maar, zegt hij, dat is vooral de schuld van de nationale partijen en regeringen van de lidstaten.
Die hebben steeds meer macht naar Brussel overgeheveld. Naar de Europese Raad en de Europese Commissie, die allebei niet gekozen zijn. Niet naar het Europese Parlement dat dat wel is. Het Parlement mag bijna niets.
Maar kan je dat wel veranderen door zelf in zo’n machteloos parlement te gaan zitten, luidt één van de vragen uit de zaal. Daarvoor is tijd nodig, geeft Uijlenhoet toe. Hij verwacht dat het nog wel twintig jaar kan duren voordat de kritische maar niet anti-Europese boodschap van de Newropeans overkomt. En als het zover is, heft de partij zichzelf op.
360.000 Nederlanders
Maar zover is het nog lang niet. De Europese verkiezingen van juni zijn een eerste test, zegt de lijsttrekker. De ambitie om in alle 27 lidstaten mee te doen bleek “te hoog gegrepen”.
Voorlopig legt de partij zich toe op een handjevol lidstaten in - ironisch genoeg - vooral het “oude” Europa. Daaronder Nederland.
Twee zetels willen de Nederlandse Europeans straks halen. Dat betekent dat 360.000 Nederlanders het met hen eens zouden moeten zijn.
Genoeg dus om Perron 3 in Rosmalen negenduizend keer te vullen…met of zonder badeendjes.
Luister naar een reportage van de Newropeans-lancering in Rosmalen
Correspondent Tijn Sadée blogt over het leven in Brussel.
