‘Knettergekke landverrader’

In de aanloop naar de Europese verkiezingen van 4 juni bloggen komende en gaande Europarlementariërs, actieve kiezers en andere betrokkenen mee op Wie Is Er Bang Voor Brussel. Europarlementariër Joost Lagendijk van Groen Links bijt deze week het spits af.

Zondag 29 maart

Lang uitgeslapen. Moe na een week Europees Parlement (EP) in Straatsburg. Donderdagavond teruggekomen in Brussel en vrijdag een hele dag bij het congres van de Europese Groenen in het gebouw van het EP. Onder de indruk van de manier waarop de normaal gesproken saaie grote vergaderzaal van het parlement is omgebouwd tot een prachtige groene ruimte die ambities en idealen uitstraalt.

Vrijdagavond laat nog naar Dordrecht waar mijn vrouw Nevin al uren bezig is geweest om ons nieuwe pied-a-terre in Nederland verder in te richten na de verhuizing vorig weekend. Zaterdag gordijnen besteld bij de Hema en een internet-aansluiting bij KPN. Zaterdagavond weer terug naar Brussel om zondag een dagje te kunnen uitrusten.

Dat lukt maar gedeeltelijk omdat zaterdag op verschillende websites een bericht is verschenen waarin de suggestie wordt gewekt dat ik de Europese Commissie (EC) heb opgeroepen voortaan iedere Turk die naar Nederland wil komen zonder visum toe te laten.

De realiteit is dat ik vragen heb gesteld aan de EC naar aanleiding van een uitspraak van het Europese Hof waarin wordt bepaald dat de EU geen visumplicht kan opleggen aan Turkse staatsburgers die voor kortere tijd naar de EU reizen om diensten te verlenen voor Turkse bedrijven. Die uitspraak heeft tot veel nervositeit geleid in Duitsland en Nederland omdat onduidelijk is wat de consequenties precies zijn. Welke Turk hoeft voortaan geen visum meer aan te vragen en wie nog wel?

Dat is ook precies mijn vraag aan de EC. Daarnaast blijf ik het raar vinden dat EU-landen nog steeds niet werken aan versoepeling van het visumbeleid voor Turkije zoals ze dat in het verleden altijd deden bij landen waarmee de EU aan het onderhandelen was over lidmaatschap.

De niet altijd even correcte berichtgeving op de websites werkt als een rode lap op Geert Wilders en zijn aanhangers. Op De Telegraaf-website spuwen honderden woedende “echte” Nederlanders hun gal over die ”knettergekke landverrader die maar beter op kan rotten naar Turkije”. Ik bel met mijn assistent Luuk en vraag hem een artikel te schrijven voor de website van GroenLinks waarin precies wordt uitgelegd waarom de vragen gesteld zijn en vooral wat er allemaal niet aan de hand is.

Ondanks het feit dat het zondag is geeft hij geen krimp en binnen twee uur staat er na wat kleine correcties een prima artikel op de site. Het zal de gemiddelde Wilders-fan niet overtuigen maar hopelijk de wat minder vooringenomen internet-gebruiker van bruikbare informatie voorzien.

Tussendoor probeer ik me voor te bereiden op twee optredens vanavond voor de Turkse TV naar aanleiding van de locale verkiezingen vandaag in Turkije. De uitslagen zijn minder gunstig voor de regerende AKP dan verwacht maar gevolgen op nationaal niveau zullen ze niet hebben verwacht ik. De interviews lopen prima. Centrale boodschap: ik hoop dat de Turkse regering zich houdt aan de belofte om snel na de verkiezingen met nieuwe hervormingen te komen.