Wie is er bang voor Brussel?

De Belgische bewegwijzering zorgt al jaren voor veel consternatie. Maar daarnaast is de discussie over een nieuwe nummerplaat in België uitgelopen op een keihard conflict. Wat is er aan de hand?
Als enige EU-land hanteert België nog altijd het bijna onleesbare rood-witte nummerplaatje. Op 1 juli jongstleden – tegelijk met de start van het Belgische EU-voorzitterschap - zou er een nieuwe plaat komen. Maar die kwam er niet. Politici aan weerszijden van de taalgrens zijn het met elkaar oneens over hóe die plaat eruit moet gaan zien.
Er was onlangs sprake van een compromis: een gele achtergrond met daarop zwarte letters en cijfers. Verschillende testen hadden aangetoond dat dat de leesbaarheid zou bevorderen. Denk aan geel krijt op een zwart schoolbord – onderwijzers zweren erbij.
Maar de Franstalige Walen hadden bezwaren. De kleuren zwart en geel zijn die van de Leeuw van Vlaanderen. En met die zwart-gele vlag werd bij de recente verkiezingen flink gewapperd door de winnende Vlaams-nationalistische partij N-VA die streeft naar een onafhankelijk Vlaanderen.
Exit zwart-geel dus. Continue reading →

De erfenis van de oude mijnindustrie in het Belgische Wallonië is een 200 kilometer lange keten van bergen die zich uitstrekt van Luik in het noordoosten tot de Borinage in het zuidwesten. De terrils, worden ze genoemd - de nutteloze molshopen van puin.

Ze vormen een pijnlijke herinnering aan een tijd die voorgoed voorbij is. Maar gids Olivier Rubbers wil de streek een tweede kans geven door met toeristen te wandelen over de terrils. En mijnwerkerszoon Willy Dréau begon een mijnwerkersmuseum. Heimwee naar die tijd is, volgens Willy, heimwee naar de gedeelde misère. “We leefden in ellende, maar het was wél ónze ellende.” Hierboven mijn videoverslag.
(voor meer info: www.terrils.be)

Mocht je in zak en as zitten door de voorspelling van octopus Paul (Spanje wint), geen nood! In het Antwerpse Aquatopia heeft een magische octopus beter nieuws. Kijk hier

Is Geert Wilders de kampioen van de vrijheid
van meningsuiting? “Hij verdient de Sacharov-prijs,”
vindt de PVV. “Een gótspe,” vindt de PvdA.

Met een oranje stropdas om wacht PVV-eurofractieleider Barry Madlener in de wandelgangen van het Europees parlement tot het debat kan beginnen.
Naast hem staat CDA-europarlementariër Wim van de Camp. Die wordt ook ongeduldig. Van de Camp kijkt op z’n horloge.
“Zullen we maar zonder hem beginnen?”
‘Hem’ is Thijs Berman van PvdA, de derde debatdeelnemer. Maar die is nog aan het joggen in een park in Straatsburg. Continue reading →

Op 30 juni aanstaande viert Congo hoe het land precies 50 jaar geleden onafhankelijk werd. Veel Belgen hebben nog moeite met de herinnering aan de koloniale periode – vooral als de terreur onder wijlen koning Leopold II, de allereerste eigenaar van Congo, ter sprake komt. Videoverslag van een Congo-wandeling door Brussel. (Lees en zie meer: hier)

Mijn zoon (groep 5) apetrots. En nog zo’n 150 andere kinderen die vrijdag glunderden. Want juf Maya, hoofd van de illustere Julianaschool in hartje Brussel, werd geslagen tot ridder in de orde van Oranje Nassau. Vanwege bijzondere verdiensten. Omdat ze een prachtige school overeind weet te houden. Daarom een klein fliprepootje ter ere van Maya.

Er is geen controle op olie- en gasboringen in de Noordzee, waarschuwen groene Europarlementariërs. “Een olieramp zoals in de Golf van Mexico kan ons hier nét zo goed overkomen,” klinkt hun alarmerende boodschap. Serieus nemen? Toch maar wel. Want als ik wederhoor pleeg bij het in Lissabon gevestigde Europese Agentschap voor Maritieme Veiligheid (EMSA) word ik nou niet bepaald gerust gesteld. EMSA, het enige EU-agentschap dat zich met veiligheid op zee bezig houdt, heeft namelijk geen enkele expertise als het gaat om het beoordelen van de kwaliteit van de ruim 600 olieplatforms op de Noordzee. En wie er aansprakelijk is, als er met zo’n platform iets fout gaat?
“Geen idee,” zegt de Nederlandse EMSA-directeur Willem de Ruiter eerlijk en prompt.
Voorlopig hopen we dus maar dat alles goed gaat. Luister hier naar mijn repo.

België moet nog bijkomen van de politieke aardverschuiving die nationalist Bart De Wever bij de verkiezingen heeft veroorzaakt. Maar in Brussel wacht men al gulzig op het volgende WK-optreden van de Bafana Bafana, koosnaampje voor het Zuid-Afrikaanse nationale elftal. Er zijn tenslotte belangrijker zaken in het leven. Op Place du Luxembourg is het feest als de Bafana Bafana speelt. Niet dat ook maar íemand is geïnteresseerd in het scoreverloop. Het gaat erom wie het beste met z’n kont schudt. Kijk hierboven naar mijn videoverslag.

Bij de verkiezingen gisteren in België kozen de Franstalige Walen weinig verrassend voor de socialist Elio di Rupo. Aan Vlaamse zijde voltrok zich de verwachte politieke aardverschuiving. De Vlaamse nationalist Bart De Wever behaalde met zijn Nieuw-Vlaamse Alliantie een monsterzege. Hoe moeten díe twee winnaars gaan onderhandelen over de toekomst van hun land?  Di Rupo spreekt amper Nederlands. En De Wever? Die wil op termijn als Vlaming ‘t liefst verder zónder de Franstaligen…
Luister hier naar mijn verslag vanuit de Brusselse tv-studio’s waar de verliezers en winnaars bijeen kwamen. Wijze woorden waren er van een oud-premier die me met nauwelijks verholen trots zei: “Wij hebben in het verleden van België zó’n ingewikkelde constructie gemaakt, dat je dat land nu met geen mogelijkheid meer kunt splitsen.” Arme Bart. Want dat is toch zijn uiteindelijke doel.

Morgen valt de beslissing. Maar het heeft er alle schijn van dat Bart De Wever de verkiezingen in België niet meer kan verliezen. Niet iedereen is daar even blij mee - zie mijn filmpje.
Zondagavond stort ik me - in het kielzog van de winnaars en verliezers en gewapend met flipcamera en radiomic -  in het verkiezingscircus, dat zijn apotheose zal beleven in de studio’s van de Vlaamse publieke VRT en de Waalse RTBF. De ingangen van beide staatszenders liggen pal naast elkaar. Maar het zijn twee volstrekt gescheiden wereldjes.
Tot zondagnacht of maandagochtend, via NOS-Radio 1 & Wereldomroep-Nieuwslijn.