Den cayente

Eergisteren werden de laatste (officiële) parades gehouden voor de verkiezingen. MPA en Democracia Real pakten allebei flink uit met veel auto’s en een paar trailers met muziek. Het blijft carnaval. MEP, die geen vergunning had, organiseerde de avond ervoor een ‘car rally’ en op de dag zelf een ’scavenger hunt’, wat neerkwam op ook een flinke hoeveelheid auto’s en zelfs een trailer of wat. Continue reading →

We zijn inmiddels officieel in de periode terechtgekomen waarin de campagnes echt leuk beginnen te worden. Zo lijkt aan bescheidenheid geen tekort te zijn bij AVP-leider Mike Eman. In dit spotje past hij zo in het rijtje Gandhi, MLK, Mandela en Bobby Kennedy.

RED is al enige tijd bezig met spotjes op Youtube. Hier nemen partijleider Rudy Lampe en zijn gevolg (zoals altijd geheel in het wit gekleed. Nee, het is geen sekte!) een wel erg dikke voorschot op hun aantal zetels.

Voor de rest zijn het vooral radiospotjes die elk half uur in de ether worden gepusht. Zowat elke kandidaat van MEP heeft wel een eigen jingle, zo lijkt het. Volgende week laat ik je de leukste horen. Ook worden de Papiamentstalige kranten nagenoeg gevuld door de campagnevoerders van de partijen in plaats van door de redacties. Het net iets te hard verdraaien van feiten door zowel Solo (MEP) als Diario (AVP) is, voor mij althans, grappig. Continue reading →

Natuurlijk gaan de parades niet door op 20 september. Korpschef Peter de Witte gaf MEP en AVP wel de mogelijkheid om op twee verschillende plekken op het eiland manifestaties te vieren. De campagnemiljoenen moeten toch op. Ik vermoed dat AVP ergens in San Nicolas een evenement gaat houden (voor de authenticiteit) en anders bij het partijhuis in Noord. MEP gaat ongetwijfeld nogmaals bij het sportcomplex in Santa Cruz op het terrein van Edmond Croes haar ding doen. Continue reading →

Een week geleden was de parade van de AVP. Mensen hebben het er een halve week over gehad want het was - kennelijk - de langste optocht ooit. tussen de 1600 en 3400 auto’s (afhankelijk van wie je het vraagt) en 25 kilometer lang. Het druilde de hele dag maar dat weerhield deze mensen niet om hun steun aan de partij te betuigen door stickers en een vlag op hun auto te doen en de parada in te gaan. Continue reading →

Een van de meer lastige bijkomstigheden van journalist zijn op Aruba is dat iedereen wil weten ‘aan welke kant je staat’. Of je nou geel getint bent of groen. Bij Amigoe krijgen we bijvoorbeeld de ene week van lezers (vaak partijmensen) te horen dat dat we de laatste tijd wel een beetje een gele, dan weer een groene krant zijn geworden.

Hier zijn de tegenstellingen zo hard dat je haast gedwongen wordt om een kant te kiezen. Hele delen van families spreken elkaar niet omdat de ene helft voor de een is en de andere helft niet. Feit is dat wanneer mensen doorhebben dat je een bepaalde partij aanhangt, je daarmee wordt geassocieerd, zeg maar gerust gebrandmerkt. Het is heel moeilijk om van dat brandmerk af te komen. Het beste wat je kan doen is aan niemand vertellen op wie je stemt. Continue reading →

Deze week ben ik op vakantie, wat min of meer inhoudt dat ik achterstallig papierwerk aan het regelen ben. Aruba is een en al red tape. Voor alles, van een pasfoto tot een verzekeringskaart, moet je lang in de rij staan. En dus ging ik vanochtend vroeg naar het bevolkingsregister (CENSO) om een nieuwe id-kaart aan te vragen. Continue reading →

In de afgelopen week kwam het verkiezingscircus in een stroomversnelling terecht. Op het werk moesten alle zeilen worden bijgezet omdat gebeurtenissen elkaar heel snel opvolgden. Continue reading →

Had ik niet gezegd dat het laatste wooord nog niet uit was over afgelopen zondag? De recherche is nu de zaak aan het onderzoeken van de vader van de MEP-kandidaat die in San Nicolas klappen zou hebben gekregen. Continue reading →

Nu jij weer….

De grote optocht van MEP vond zondag plaats. Verrassend vroeg in het seizoen, want we hebben nog zeven weken te gaan (tenzij ze van plan zijn om er nog een te houden, wat tegen de afspraak is). Of je nou voor of tegen bent, het was indrukwekkend. Nelson Oduber reed trots voorop. De hele rit stond de 62-jarige, maar oerfitte premier in zijn jeep, de vuisten gebald en met een stoere blik richting de vele sympathisanten langs de weg. Continue reading →