Wederopbouw

Morgenochtend wordt de vlag gehesen voor het bestuurskantoor. Dat betekent dus min of meer dat het in gebruik wordt genomen. Formateur Mike Eman gaat de eerstkomende weken daar met een aantal uitgenodigde sociale partners om de tafel zitten en daar na is het de bedoeling dat hij en zijn kabinet daar zitting gaan nemen.

In de afgelopen jaren is het bestuurskantoor in verval geraakt. Alleen de Staten, die weliswaar in hetzelfde pand zitten, bleven in gebruik. De regering zelf zat in een gehuurd pand verderop in de stad. Omdat dit bakken met geld kostte en er versoberd moet worden (zo werd geroepen tijdens de peperdure campagneperiode) gaan alle gehuurde panden terug naar de eigenaar en gaat de overheid terug naar de oude gebouwen.

Op zich een goeie zaak. We kregen op de redactie melding van dat het een ongezonde boel zou zijn in het bestuurskantoor. Schimmel aan de muren en heel veel duivenpoep. Het zou allesbehalve verstandig zijn om daar langer dan een paar uur te zitten, laat staan werken. En dus ging ik, met mijn longen die maar al te graag bronchitis krijgen, erheen om te kijken. Ja, ik zag schimmel en ja ik zag dooie duiven met hun eieren op een dak. Wordt aan gewerkt, kreeg ik meteen te horen. Maar ik zag ook dik 50 man aan het werk.

We liepen door ruimtes waar nog geen paar dagen geleden nog een centimeters dikke laag veren en duivenpoep lag. Binnen liep Otmar Oduber (die wel degelijk verstand heeft van aannemen) de boel te coördineren. Iedereen laat maar al te graag horen hoe smerig het wel niet was. Nu is het nog een beetje stoffig en ruik je wat verf. Maar binnenkort is het schoon.

Misschien niet helemaal in haar oude glorie hersteld, maar het punt wordt gemaakt, de photo-op wordt legendarisch en voorlopig is er niets wat een heleboel planten niet kunnen verbergen. Je moet ze nageven, AVP doet geen half werk. Hun registratie voor de Europese verkiezingen eerder dit jaar was al een militaire operatie, dit doet daar absoluut niet onder. Buiten worden de muren wit geverfd. Binnen hebben de muren een groene tint. Of de dienst openbare werken er nou mee eens is of niet, dit feest gaat door.

MEP daarentegen is behoorlijk vastbesloten aan het opstaan na de klap van twee weken geleden. Gisteravond werd een nieuw bestuur gekozen. Met op Juni Arends na louter nieuwe kandidaten. Terwijl fractieleider Ady Thijsen op de radio, in Amigoe en op tv toegeeft dat de partij terug moet naar de basis, naar de buurtleiders en de mensen op straat, wordt onder leiding van de jonge en erg ambitieuze Susanne Sint Jago inventaris gemaakt van wat er mis ging en wat er anders moet.

Aan de harde kern van pak ‘m beet 20.000 stemmers lag het niet, maar de partij zelf moet meer eenheid tonen, zoveel weten ze nu in ieder geval. Een ding blijft voorlopig echter hetzelfde: Nelson Oduber blijft leider. De stemming was - hoe kan het anders bij een sociaal-democratische partij - unaniem. Misschien gaat hij alsnog uit het parlement, en wie weet gaan er meer mensen van de oude garde die in de top acht van de partij en dus automatisch in de Staten zitten. Maar dat machtsvacuüm waar ik het gister over had? In zijn eigen woorden: “Over my dead body.”