Offroad

Eergisteren is Team Amigoe (plus wat vrienden) gaan ‘offroaden’ aan de noordkust van het eiland. Geen overgebleven vlaggen, stickers of andere troep te bekennen. Heerlijk. Ben wel behoorlijk verbrand en de rit in de achterbak was zo geweldig dat ik nu nog overal spierpijn heb. Dit was de eerste keer dat ik, sinds ik hier in maart naartoe ben verhuisd, aan deze kant van het eiland ben geweest. Zo hard heb ik gewerkt.

De windmolens van Vader Piet. De een vindt het pure horizonvervuiling, maar ik hou wel van een beetje futurisme. En het staat ook ergens voor: 18% van de stroomvoorziening van het eiland wordt groen.

Waar ik daarentegen wel een beetje onpasselijk van word is dit:

De hele noordkust ligt bezaaid met opgestapelde stenen. Aan toeristen wordt verteld dat dit een oude indianentraditie betreft, waarbij je een wens moet doen. Klopt volgens mij geen ene biet van (maar je mag me best van mijn ongelijk overtuigen. Niet dat ik mij er dan minder aan zou storen overigens). Van mij mag de nieuwe regering met een enorme riek achter een dikke jeep de boel schoonvegen. Klaar.

MEP vernieuwt
Intussen is de MEP keihard aan het vernieuwen na de grote nederlaag van alweer twee weken geleden. Tijdens de algemene vergadering zou Nel Oduber hebben aangegeven niet in het parlement te willen zitten. Ik ga hem missen, want het was juist daar waar hij onnavolgbaar was. Ik heb hem een keer laat op de avond, na een debat over zijn begroting dat de hele dag had geduurd, AVP een epische veeg uit de pan zien geven. En de volgende dag weer. In zijn eentje had hij hun verbaal gedemonteerd. Niemand in zijn fractie, misschien op het vechtersbaasje Ady Thijsen na, kwam ook maar in de buurt van wat hij in huis had.

Afgelopen weekend hoorde ik van een van de nieuwe AVP-parlementariërs te horen dat hij ernaar uitkeek om hem in de Staten te zien. Ja, Nel kan net zo vaak ook gek en emotioneel instabiel zijn, maar tenminste deze jonge tegenstander vond het juist een uitdaging om tegenover Nel en zijn oude ministers Booshi, Eddie en Marisol, met hun geslepenheid en ervaring, te zitten. Maar nu blijkt juist dat men bij MEP aan (een aantal van) hen heeft gevraagd om de parlementaire zetel af te staan aan een jongeling.

Ik hou mijn hart vast. Want ik zie namelijk tien keer liever een oude straatvechter als Booshi Wever, de slechterik in de film die niet vies is van natrappen of een onmogelijk schuine mop vertellen tegen leden van de pers in de Statenzaal. Tien, nee twintig keer liever dan een Danny Leo die amper een zin aan elkaar kan knopen of een Juni Arends, die dat wel kan maar verder inhoudelijk bar weinig te melden heeft. Bij Eddy Briesen kan ik me voorstellen dat hij afstapt. Hij is pensioensgerechtigd en hij lijkt me niet iemand die keihard wil gaan debaten de komende vier jaar. Nee, Eddy was toch al de feestminister. Hij regelde zijn zaken met champagne, chips in de casino en een tour rond het eiland. En dan kassa, hier met die handtekening.

Maar vergis je niet, Eddy spreekt zacht. Tijdens de campagne liet hij Otmar Oduber, zijn toekomstige plaatsvervanger als minister van Toerisme, alle hoeken van de studio zien toen ze op TeleAruba debateerden over het toerismebeleid. Ach, is voor hem mooi om met die voorsprong afscheid te nemen. Ik gun het hem wel. Marisol Lopez-Tromp zie ik niet vertrekken. Zij is jong, zeer ambitieus en zeer kapitaalkrachtig. Zij springt maar al te graag in het machtsvacuüm dat Nel Oduber achterlaat. Zij is een van de grote krachten binnen de partij.

Strijd om de macht
De andere stromen zijn Nelson Oduber en de familie Croes. Alledrie hebben zij in de afgelopen jaren met elkaar gestreden om de macht binnen de partij. Nel gaat weg, maar laat wellicht iemand achter, Booshi wellicht (alsnog). Na de nederlaag heeft Evelyn Wever-Croes zich sterk geprofileerd, met open brieven naar het volk en een bezoek namens de partij aan de gouverneur. Zij vertegenwoordigt een gematigde toon binnen de partij, die knap genoeg niet zo heel erg vloekt met de autonomie-propaganda die zij in de afgelopen twee maanden in haar campagne heeft vooropgesteld. Ik denk dat zij best weleens naar voren wordt geschoven als nieuwe nummer één. Marisol Lopez-Tromp heeft binnen de partij, in tegenstelling tot haar, teveel het imago van een wat kille carièrrejaagster met een enorme oorlogskas aan campagnegeld. Maar wie weet, ik kan me vergissen (net als twee weken geleden, keihard).

Intussen gaat Mike Eman rustig verder met de aanloop naar zijn nieuwe kabinet. AVP is erg van de TV-momenten en symbolische handelingen. Nu zijn ze het oude bestuurskantoor met vrijwilligers van de partij aan het opknappen, in de stijl van Extreme Home Makeover.