Het is zes dagen geleden dat AVP de verkiezingen won. In die tijd heb ik geprobeerd om wat slaap in te halen (heb de hele verkiezingsnacht doorgehaald), maar heb ik ook min of meer genoten van het feit dat deze hele circus eindelijk voorbij is. AVP won met een nog grotere hoeveelheid stemmers dan MEP in 2001 een meerderheid van 12 zetels.
Niemand - althans niemand in mijn omgeving en ook ikzelf niet - had dit verwacht. We dachten allemaal dat de kleine partijen erop vooruit zouden gaan. Men wilde ‘change’, toch? Kennelijk moest er niet te hard veranderd worden. Alleen Democracia Real overleefde de verkiezingen. Ik had ze twee zetels toegerekend, maar het werd er een. MPA en RED mogen de komende vier jaren duimen gaan draaien. MSI en PPA hadden om te beginnen al geen schijn van kans, laten we wel wezen.
Op de Amigoe-redactie kregen wij een mailwisseling binnen van milieuactivisten en intellectuelen die maar al te graag een verklaring willen geven voor het verlies van ‘hun’ partij, RED. Zo zou de partij de rug hebben gekeerd naar haar intellectuele basis, die vervolgens naar AVP (terug-)stapte. Men ging campagnevoeren tegen de meerderheid in plaats van alternatieven bieden aan een niche. Kandidaten en prominente aanhangers werden afgevallen. Oh ja, en het was ook nog eens de schuld van Nadya van Putten.
Negatief
Als je het mij vraagt was de campagne te negatief en het budget ontoereikend (en dat is is een understatement). Als je zo graag ten strijde wil trekken, en dan ook nog eens tegen niet een maar twee grotere opponenten, zorg er dan alsjeblieft voor dat je oorlogskas goed gespekt is. Zeker hier op Aruba en helemaal in de afgelopen campagne, dat - mochten die cijfers ooit openbaar worden (like, NOT!) - ongetwijfeld als duurste ooit te boek zal gaan. Kun je dat niet, focus dan op wat jij gaat doen in plaats van op wat de regering allemaal niet deed. Komende maand gaat RED zich beraden over de toekomst van de partij. Ben benieuwd.
MPA, die een veel betere campagne had, haalde haar zetel net niet, wat zuur is. Zuurder was echter de reactie van partijleider Monica Kock, dat mensen op Aruba alleen oog hadden voor grote campagnes. Da’s waar, maar MPA’s campagne was zeker geen kattenpis. Ik noem een grote parade met een paar trailers, veel campagnemateriaal (waaronder een DVD die mijn tante nog graag wil zien) en een roze uitgevoerde camper om in rond te rijden. Ik bedoel maar.
Dat waren de kleine partijen. Wellicht hebben mensen ook niet op hun gestemd omdat ze zelfs een eventuele coalitie met MEP wilden uitsluiten. Toen ik midden in het dronken en uitgelaten feestgedruis bij het partijhuis van AVP rondliep keek ik even omhoog, de donkere nachtlucht in, en dacht ik aan de kleine koningsdrama’s in de huizen van de verliezer, MEP.
Stel je voor, je hebt een paar miljoen uitgegeven aan je campagne en eindelijk dat momentum gevonden die je aan het begin helemaal mistte. Opeens heeft je partij een jong en fris elan met nieuwe kandidaten, tieners die vintage ‘Betico’-stickers op hun kleding zetten en houten brillen dragen in de stijl van Kanye West omdat je ‘bril di palo’ nu als geuzennaam gebruikt. Je sluit je campagne af met een YouTube hit en laten we eerlijk zijn, de beste partijjingles en een gratis - en dus bomvol - concert met Kassav als afsuiter. Natuurlijk heb je dan het idee dat je gaat winnen, of dat het in ieder geval close wordt.
Keiharde klap
De klap kwam afgelopen vrijdagavond dus keihard aan bij geel. AVP won stemmen in alle districten, ook in de MEP-bolwerken waarin ze verloor. Het was een bloedbad en de straten van Santa Cruz, die een dag eerder nog vol waren met mensen met vlaggen en harde muziek, waren verlaten en stil. Mijn collega Sharina Henriquez schreef nog in haar verslag van een eenzame transistor-radio die langzame hits uit de jaren ‘80 speelde op het lege plein waar kandidate Evelyn Wever Croes haar campagne afsloot.
Later op de avond zond partijstation Canal 22 de toespraak van partijleider en premier Nelson Oduber uit, live vanuit zijn huiskamer. Nelson Oduber zat op de bank en was omring door zijn gezin, iedereen had nog zijn gele uniform aan. Oduber had nog zijn ‘NEL’-petje op. Hij was kwaad. De toespraak had iets weg van een monoloog van Hugo Chavez op de Venezolaanse TV en ook een beetje van die ene scene uit Der Untergang (ja, die ene scene).
Nel fulmineerde tegen alles en iedereen. Materialisme heeft het gewonnen van idealisme, hij en zijn partij werden acht jaar lang geschoffeerd, AVP won met leugens en het volk zal de prijs betalen. Tijdens de overwinningsoptocht van AVP, afgelopen zondag, kwam het nieuws binnen dat hij in een high-rise hotel aan het uitrusten was.
De volgende dag werd de pers uitgenodigd voor een persconferentie. Een monter ogende premier stapte binnen, gaf iedereen een hand en kwam met misschien wel de meest waanzinnige move van deze verkiezingen. Een ding was duidelijk, Nel mocht dan wel hebben verloren, maar hij wilde alsnog het laatste woord. Bijna alle plannen uit het programma van AVP worden door de demissionaire regering voorbereid. Zij tekenen zelf niets, maar laten het bedje gespreid voor wanneer de nieuwe regering binnenkomt.
Kijken of ze ook daadwerkelijk de bbo zullen afschaffen en het minimumloon en de onderstand gaan verhogen. Ook het verslaafdenopvangcentrum in hartje Oranjestad gaat dicht. Want dat wilde AVP toch doen? Daar heeft MEP toch op verloren? Nu zullen ze het krijgen ook. “Cumpli Awor! Maak het waar!” In 1985 hielden zij zich niet aan hun woord voor wat betreft onder andere de gratis benzine voor de vissers, nu gaat MEP hen dwingen zich aan hun woord te houden.
Gijzelen
Op Curaçao heeft Maria Liberia-Peters ditzelfde kunstje ook ooit geflikt. De winnende partij nam over, kon de maatregelen niet waarmaken en trok ze in. Het volk ging al gauw staken en ze gingen keihard achteruit qua zetels in de daaropvolgende verkiezingen. In wezen gijzelt Nel Oduber de komende regering.
Een nogal onsportieve move, want ja AVP wil de bbo afschaffen, maar dan in twee fases. Ze wil de onderstand en het minimumloon verhogen, maar ze weet nog niet hoe. Er is nog geen alternatief gevonden buiten de stad voor de verslaafdenopvang. En er is geen geld, alleen maar tekorten. Het zorgfonds AZV kan binnenkort de dokters niet meer betalen, want er is een tekort van 40 miljoen florin, zo werd vandaag - eindelijk - officieel bekendgemaakt. Zo slecht gaat het dus. Na de carnaval, de kater.
Keizer Nero en Macchiavelli zouden jaloers zijn op Nel…Ik heb Mepistas (zo geboren en cu orguyo blijven ze MEP tot in de kist) gesproken die er geen goed woord voor over hebben. “Laat die Langoren toch regeren en op eigen kracht op hun bek gaan. Hier schieten we geen kant mee op.”
Vandaag werden de stemmen herteld. MEP kwam 50 stemmen tekort voor een negende zetel. De partijvertegenwoordigers zijn daarna meteen naar het kantoor van huisadvocaat Hendrik Croes gegaan. Gisteravond hoorde ik van een collegajournalist dat drie mensen op de AVP-lijst niet door de screening van de veiligheidsdienst waren gekomen en dus het predikaat ‘niet ministeriabel’ hebben gekregen. Vandaag in een radiointerview hintte Oduber daar ook naar. Het houdt maar niet op.
