Den cayente

OK, tijd voor zo’n typisch persoonlijk verhaal waar je blogs normaal voor vermijdt. Ik ben veels te dik. Amerikanen hebben er een gruwelijke term voor: ‘morbidly obese’. Mijn grote bouw heeft het een en ander kunnen verhullen, waardoor ik niet die ik-kom-mijn-bed-niet-uit-en-de-brandweer-heeft-een-gat-in-de-muur-geslagen look heb, maar de cijfers liegen niet. 140 kilo, BMI-index van 41, 50 kilo te zwaar. Continue reading →

Dat daar in de verte is Aruba gezien vanaf het oosten. Als je goed kijkt zie Punta Basora en de raffinaderij. Die gaat binnenkort weer open trouwens. Volgens de officiële lezing wil koper PetroChina eerst kijken of het allemaal werkt. Iemand met een nogal scherpe blik zei tegen me dat ze dat al hadden kunnen checken tijdens al hun eerdere bezoeken, dus er zal wel een andere reden achter liggen. Continue reading →

Kijk Michelle Winklaar eens glimmen. Sowieso een van de mooiste vrouwen die ik in ieder geval in de politiek heb gezien en ook nog eens een mooie, sobere boodschap ondanks de behoorlijk uitgekiende en duur ogende campagne. Continue reading →

In werkelijkheid is het niet zo, maar de dood lijkt hier om een of andere reden dichterbij te zijn dan elders. Hier kom je het elke ochtend tegen op weg naar werk, dooie katten die zijn aangereden. Af en toe een hond. Een paar uur later komt de vuilnis ophaaldienst Serlimar ze oprapen. Wat een vreselijke rotbaan lijkt me dat. Continue reading →

Minister Ernst Hirsch Ballin was weer even op bezoek om toch maar eens uit te leggen dat de concept Rijkswet Personenverkeer goed voor ons allemaal is. Verder niks nieuws, leuk voor op de foto, maar de discussie gaat hevig door. Zo hevig zelfs dat oude vriendschappen eraan verloren gaan. Continue reading →

Morgenochtend wordt de vlag gehesen voor het bestuurskantoor. Dat betekent dus min of meer dat het in gebruik wordt genomen. Formateur Mike Eman gaat de eerstkomende weken daar met een aantal uitgenodigde sociale partners om de tafel zitten en daar na is het de bedoeling dat hij en zijn kabinet daar zitting gaan nemen. Continue reading →

Eergisteren is Team Amigoe (plus wat vrienden) gaan ‘offroaden’ aan de noordkust van het eiland. Geen overgebleven vlaggen, stickers of andere troep te bekennen. Heerlijk. Ben wel behoorlijk verbrand en de rit in de achterbak was zo geweldig dat ik nu nog overal spierpijn heb. Dit was de eerste keer dat ik, sinds ik hier in maart naartoe ben verhuisd, aan deze kant van het eiland ben geweest. Zo hard heb ik gewerkt. Continue reading →

Het is zes dagen geleden dat AVP de verkiezingen won. In die tijd heb ik geprobeerd om wat slaap in te halen (heb de hele verkiezingsnacht doorgehaald), maar heb ik ook min of meer genoten van het feit dat deze hele circus eindelijk voorbij is. AVP won met een nog grotere hoeveelheid stemmers dan MEP in 2001 een meerderheid van 12 zetels. Continue reading →

We zitten in de laatste week. Vrijdag is het zover. Mensen kunnen niet wachten tot de resultaten binnen zijn en tot het carnaval voorbij is. Ik ben een van hen. Deze campagneperiode heb ik enerzijds als fascinerend ervaren, maar voor een heel groot deel ook als vreselijk vermoeiend en onbevredigend. Continue reading →

Je weet dat je nog een week voor de verkiezingen te gaan hebt wanneer de vergelijkingen met Adolf Hitler uit de kast worden getrokken. Allereerst was de (schandalig laag geplaatste) AVP-kandidaat Whitney Kock zo scherp om op een foto van een MEP-trailer tijdens de ‘buitendag’ van vorige week de volgende tekst op te merken: ‘Een leider, een partij en een land.’
Continue reading →