door Thijs Westerbeek van Eerten

Vlak aan de Belgisch-Franse grens, in het uiterste noordoosten van Frankrijk ligt een heel merkwaardige kerk; de basiliek van Avioth. Als je in de omgeving bent is het beslist de moeite waard om er even voor om te rijden, “Ça vaut un détour.” zoals de Fransen het zeggen.

Overigens hoef je niet alléén vanwege Avioth die verder vrij onbeduidende streek op te zoeken. Een paar kilometer naar het noorden ligt aan de Belgische kant van de grens namelijk de wereldberoemde Abdij van Orval, een toeristische klapper van formaat.

Maar goed, als je dan in Orval geweest bent kun je in een paar minuten de grens oversteken naar het minuscule dorpje Avioth. Je denkt dat je het uit de verte ziet liggen als je de basiliek in beeld krijgt; indrukwekkende dubbele torens, gotische puntbogen en opengewerkte steunberen. Je moet wel haast een kathedraal van het formaat van Reims te zien zullen krijgen. Maar dan komt de verassing; je staat er al bijna op de stoep! De basiliek van Avioth is piepklein, noem het ‘Reims in babyformaat’.  En dat is niet het enige charmante van dit kerkje; zo is de preekstoel prachtig, er staat een reliekschrijn die bijna té mooi is voor zo’n bescheiden godshuisje en er is zelfs nog een bloeiende eredienst! Het bewijs daarvan is het houten beeldje van de ‘Maagd van Avioth’. De sculptuur is maar liefst 900 jaar oud maar het ziet eruit alsof het gisteren op zijn sokkeltje is geplaatst. De reden is even eenvoudig als ontroerend: De madonna wordt nog steeds elk jaar door de dorpelingen in processie rondgedragen, en ook zijn er al negen eeuwen lang liefhebbende en vrome handen die van tijd tot tijd nieuwe gewaden maken, de verf retoucheren en zorgen dat houtworm geen kans krijgt.

Kortom; mijn tip is de basiliek van Avioth, zelfs voor ongelovigen.

Foto: http://www.avioth.fr